تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 442

مساهمون:

ص٤٤٢
منزلت و درجه و نزديكى به فضل و رحمت خداوند است ؛ زيرا فرشتگان ، تمام همّت خود را صرف طاعت خداوند مىكنند .
لا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ
؛ ملائكه با وجود عظمت قدر و منزلت و علوّ شأن و مقام ، از پرستش خداوند تكبّر نمىورزند و ذات مقدسش را از آنچه شايستهء مقام او نيست منزّه مىدارند و به سجود و عبادت اختصاص مىدهند . اين آيه ، نخستين آيهء سجده‌دار قرآن است .