ترجمه :
براستى كه ولىّ و سرپرست من خدايى است كه اين كتاب را نازل كرده و او سرپرست همهء صالحان است . ( 196 )
و كسانى را كه شما جز او مىخوانيد ، نمىتوانند ياريتان كنند و نه ( حتى ) خودشان را يارى دهند . ( 197 )
و اگر از آنها هدايت بخواهيد سخنانتان را نمىشنوند و آنها را مىبينى به تو نگاه مىكنند امّا در حقيقت نمىبينند . ( 198 )
با آنها مدارا كن و عذرشان را بپذير و به نيكيها دعوت نما و از جاهلان روى بگردان ( و با آنها ستيزه مكن ) . ( 199 )
تفسير :
إِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُ . . .
؛ يارىكننده و نگهدارندهء من و كسى كه شرّ شما را از من دفع مىكند ، خدايى است كه قرآن را نازل كرده است و با رسالتش مرا ارجمند و عزيز كرده است و اين روش خداوند است كه اطاعتكنندگان و بندگان صالحش را يارى كند .
وَ تَراهُمْ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ
؛ معبودها مثل كسانى هستند كه به تو نگاه مىكنند در حالى كه شىء مورد نظر را نمىبينند ؛ زيرا مشركان بتهاى خود را بهگونه كسى مىساختند كه حدقهء چشمش را متوجه چيزى مىكند تا آن را ببيند .
خُذِ الْعَفْوَ
؛ از رفتار و اخلاق [ بد ] مردم كه گذشت از آن ، حق توست چشمپوشى كن و به كارهايى كه بدون مشقت از آنها برمىآيد ، به ديدهء اغماض نگاه كن و بر آنها سختگير مباش و آنچه انجام آن آسان است از آنها بپذير ، مثل اين سخن رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه فرمود :
يسروا و لا تعسروا
؛ آسان بگيريد و سختگيرى نكنيد . و در اين آيهء شريفه ، خداوند سبحان به تسامح ( آسانگيرى ) و ترك كنجكاوى در قضاوت