ترجمه :
و مشرقها و مغربهاى پر بركت زمين را ، به آن قوم تضعيف شده واگذار كرديم و وعدهء نيك پروردگارت ، بر بنى اسرائيل ، به خاطر صبر و استقامتى كه نشان دادند ، تحقق يافت و آنچه فرعونيان ( از كاخهاى مجلل ) مىساختند و آنچه از باغات داربست دار فراهم ساخته بودند ، در هم كوبيديم . ( 137 )
و بنى اسرائيل را از دريا سالم ) عبور داديم ؛ در مسير خود به جمعيتى رسيدند كه اطراف بتهايشان با تواضع و خضوع گرد آمده بودند ، ( در اين هنگام بنى اسرائيل ) به موسى گفتند : تو هم براى ما معبودى قرار ده همان گونه كه آنها معبودان ( و خدايان ) دارند ، گفت : شما جمعيتى جاهل و نادان هستيد . ( 138 )
اينها ( را كه مىبينيد ) سرانجام كارشان نابودى است و آنچه انجام مىدهند باطل ( و بيهوده ) است . ( 139 )
( سپس ) گفت : آيا غير از خداوند معبودى براى شما بطلبم ؛ خدايى كه شما را بر جهانيان ( و مردم عصرتان ) برترى داد . ( 140 )
تفسير :
مقصود از « قوم » ، بنى اسرائيل است كه فرعون و اطرافيانش آنها را خوار و ضعيف نگه مىداشتند و منظور از « ارض » ، سرزمين مصر و شام است كه بنى اسرائيل بعد از عمالقه و فرعونيان مالك آن شدند و در نواحى شرقى و غربى ، آن طور كه مىخواستند ، تصرف كردند .
الَّتِي بارَكْنا فِيها
؛ زمينى كه آن را به انواع فراوانى از قبيل كشتها و ميوهها و