ترجمه :
اشراف قوم فرعون ( به او ) گفتند : آيا موسى و قومش را رها مىكنى كه در زمين فساد كنند و تو و خدايانت را رها سازند .
گفت : به زودى پسرانشان را مىكشيم و دخترانشان را زنده نگه مىداريم . ( 127 )
موسى به قوم خود گفت : از خدا يارى جوييد و استقامت پيشه كنيد ، كه زمين از آن خداست و آن را به هر كس بخواهد . ( و شايستهاش بداند ) ، واگذار مىكند و سرانجام ( نيك ) ، براى پرهيزكاران است . ( 128 )
گفتند : پيش از آن كه به سوى ما بيايى ، آزار ديديم و ( هم اكنون ) پس از آمدنت نيز ، آزار مىبينيم ( كى اين آزارها سر خواهد آمد ؟ ) . گفت : اميد است پروردگارتان ، دشمن شما را هلاك كند و شما را در زمين ، جانشين ( آنها ) سازد و بنگرد چگونه عمل مىكنيد ؟ ( 129 )
تفسير :
وَ قالَ الْمَلَأُ . . .
؛ چون ساحران ايمان آوردند ، اشراف قوم فرعون اين سخن را به او گفتند تا او را بر عليه موسى تحريك كنند .
وَ يَذَرَكَ
؛ عطف است بر « ليفسدوا » ؛ زيرا فرعون اگر موسى و قومش را رها مىكرد و مانع نمىشد و اين امر منجر به رها كردن فرعون و خدايان او مىشد ، در اين صورت گويا آنها را براى همان فساد و ترك او و خدايانش رها كرده است . از امير المؤمنين على عليه السّلام روايت شده كه آيه را و يذرك و آلهتك ، قرائت كرد : تو و