تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 371

مساهمون:

ص٣٧١

ترجمه :

و به موسى وحى كرديم كه عصاى خود را بيفكن ، ناگهان ( به صورت مار عظيمى درآمد و ) وسايل دروغين آنها را به سرعت برگرفت . ( 117 ) ( در اين موقع ) حق آشكار گرديد و آنچه آنها ساخته بودند باطل شد . ( 118 ) در آن جا مغلوب شدند و خوار و كوچك گشتند . ( 119 ) و ساحران ( همگى ) به سجده افتادند . ( 120 ) و گفتند : ما به پروردگار جهانيان ايمان آورديم . ( 121 ) پروردگار موسى و هارون ( 122 ) فرعون گفت : آيا به او ايمان آورديد پيش از آن كه به شما اجازه دهم . حتما اين توطئه‌اى است كه در اين شهر ( و ديار ) چيده‌ايد ؛ تا اهلش را از آن بيرون كنيد ، ولى به زودى خواهيد دانست . ( 123 ) سوگند مىخورم كه دستها و پاهاى شما را به‌طور مخالف ( دست راست با پاى چپ يا دست چپ با پاى راست ) قطع مىكنم . سپس همگى شما را به دار مىآويزم . ( 124 ) ( ساحران ) گفتند : ما به سوى پروردگارمان بازمىگرديم . ( 125 ) تنها ايراد تو ، به ما اين است كه به آيات پروردگار خويش - هنگامى كه براى ما آمد - ايمان آورده‌ايم . بار خدايا ، به ما صبر و شكيبايى ده و ما را مسلمان بميران . ( 126 )

تفسير :

وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى أَنْ أَلْقِ عَصاكَ
؛ معناى آيه اين است كه : موسى عصايش را به زمين افكند بلافاصله اژدهايى بزرگ شد .
فَإِذا هِيَ تَلْقَفُ ما يَأْفِكُونَ
؛ « ما » در « ما يأفكون » يا مصدريه است يعنى : فاذا هى