نماز هستيم .
لام تعليل ، علّت امر را بيان مىكند يعنى اين فرمان و دستور به اين منظور است كه امور خود را به خداى ربّ العالمين واگذار كنيم .
وَ هُوَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
؛ و او كسى است كه به سويش محشور مىشويد ، و هر كسى از شما را به سزاى عملش مىرساند .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 73 ]
وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَ يَوْمَ يَقُولُ كُنْ فَيَكُونُ قَوْلُهُ الْحَقُّ وَ لَهُ الْمُلْكُ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ وَ هُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ ( 73 )
ترجمه :
و او كسى است كه آسمانها و زمين را به حق آفريد . و در آن روزى كه مىگويد : باش ، هستى يابد ، گفتار او بر حق است ، و روزى كه در صور دميده مىشود ، ملك ، از آن او است ، داناى نهان و آشكار است و همو ، درستكار و آگاه است . ( 73 )
تفسير :
قَوْلُهُ الْحَقُّ
؛ در تركيب اين عبارت اقوالى است :
الف : مبتداى مؤخر ، و « يوم يقول » خبر مقدّم مثل : ( يوم الجمعة القتال : جنگ در روز جمعه است ) . و « يوم » در آيه به معناى « حين » است .
ب : مبتدا و خبر ، و « يوم يقول » ظرف ( مفعول فيه ) است و بر اين تقدير معناى آيه اين مىشود : خدا همان كسى است كه بر اساس حق و حاكميت زمين و آسمانها را آفريد ، و هر گاه به شيئى از اشيا مىگويد : موجود شو ، آن شىء وجود مىيابد ، اين گفتار او ، حق و حكمت است و مراد اين است كه خداوند هيچ كدام از آسمانها و