ترجمه :
كسانى را كه از روز رستاخيز مىترسند به وسيلهء قرآن ، بيم ده كه ياور و سرپرست و شفاعتكنندهاى جز خدا ندارند ، شايد كه پرهيزكارى پيشه كنند . ( 51 )
و آنان را كه بامداد و شبانگاه پروردگارشان را مىخوانند ، و خشنودى ذات او را اراده مىكنند ، دور مكن ، نه حساب آنها بر تو است و نه حساب تو بر آنها ، كه اگر آنان را ترك كنى ، از ستمكاران خواهى بود . ( 52 )
تفسير :
وَ أَنْذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخافُونَ أَنْ يُحْشَرُوا إِلى رَبِّهِمْ
؛ مرجع ضمير « به » « ما يوحى » است ( كه در آيهء قبل بود ) : به وسيلهء قرآن و آنچه به تو ، وحى مىشود كسانى را كه از حضور در پيشگاه خداوند در قيامت ، مىترسند بيم ده . و منظور افرادى است كه به روز رستاخيز اعتراف دارند . امام صادق عليه السّلام در تفسير اين آيه ، مىفرمايد : به وسيلهء قرآن بيم ده آنان را كه اميد رسيدن به پيشگاه پروردگارشان را دارند ، و به آنچه نزد پروردگار است آنها را تشويق كن زيرا قرآن شفاعتكنندهاى است كه شفاعتش قبول مىشود .
لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفِيعٌ
؛ غير از خدا براى آنها ، سرپرست و شفيعى نيست ، زيرا ؛ شفاعت شفاعتكنندگان كه پيامبران و مؤمنان مىباشند ، به اذن خداست ، پس در حقيقت به خود خدا برمىگردد ؛ بعلاوه ، اين جمله در محلّ حال از « يحشروا » است و معنايش اين است : مىترسند كه در حالى به محشر آيند كه يارى نشوند و كسى از آنها شفاعت نكند . و اين حالت لازم است زيرا همه محشور