آن مهر زده ، به شما پس خواهد داد ؟
بعضى گفتهاند منظور از « به » « بذلك » است ، و ضمير به جاى اسم اشاره آمده است .
انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآياتِ
؛ ببين كه چگونه آيات را به نحو روشن و كامل به آن جهاتى كه خود اظهار مىكنيم ، متوجّه مىسازيم ، گاهى به صورت نعمت و زمانى به صورت نقمت ، آن را ظاهر مىكنيم .
ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُونَ
؛ پس از ظهور آيات از آنها اعراض مىكنند .
در اين آيه « بغتة » را كه به معناى ناگهانى است در مقابل « جهرة » كه به معناى آشكار است ذكر كرده زيرا در معناى « بغته » اختفا نيز وجود دارد ، يعنى امرى بدون توجّه و پيدايش علاماتش به وجود مىآيد .
از حسن نقل شده كه مراد از ناگهانى يا آشكارا ، شب يا روز است .
هَلْ يُهْلَكُ . . .
؛ جز كسانى كه به دليل كفر و فسادشان ، ستمكارند ، با عذاب و خشم خداوند به هلاكت نمىرسند .
إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ
؛ پيامبران مردمى را كه به آنها و دستورهايشان ايمان بياورند بشارت مىدهند و كسانى را كه با آنها مخالفت كنند و آنها را به دروغ نسبت دهند ، بيم مىدهند .
يَمَسُّهُمُ الْعَذابُ
؛ عذاب آنها را مسّ مىكند ، در اين تعبير ، عذاب به منزلهء شخص زندهاى گرفته شده است كه هر دردى را بخواهد مىتواند بر كفّار اعمال كند ، مثل اين آيه :
إِذا رَأَتْهُمْ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ ، سَمِعُوا لَها تَغَيُّظاً وَ زَفِيراً
؛ « هنگامى كه آتش آنها را از دور مىبيند ، صداى خشمآلود آن را كه با نفس زدن شديد همراه است ، مىشنوند » ، ( فرقان / 12 ) .