ترجمه :
پيش از تو پيامبرانى به سوى امّتهاى گذشته فرستاديم و آنها را به سختى و زيان گرفتار كرديم ، تا تضرّع و زارى كنند . ( 42 )
چرا آن گاه كه عذاب ما به آنها رسيد تضرّع نكردند ، بلكه آنها سنگدل شده ، شيطان كردارشان را در نظرشان آراسته بود . ( 43 )
همين كه پندها و تذكّراتى كه به آنها داده شده بود ، فراموش كردند ، درهاى نعمت را بر روى آنها گشوديم ، تا اين كه ، وقتى از آنچه به آنها داده شده بود ، شادمان گشتند ، ناگهان آنان را گرفتار ساختيم ، و خوار و مأيوس شدند . ( 44 )
و نسل ستمكاران منقرض شد و ستايش سزاى خداست كه پروردگار جهانيان است . ( 45 )
تفسير :
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا إِلى أُمَمٍ . . .
بِالْبَأْساءِ
؛ اين كلمه از مادّهء « بأس » يا « بؤس » و « ضرّاء » از ضرّ است و در معناى اين دو لفظ گفته شده است :
بأساء : قحطى و گرسنگى ضرّاء : بيمارى ، و نقصان در نفس و مال معناى آيه اين است :
ما پيامبران را به سوى آنها فرستاديم و تكذيبشان كردند ، پس ما آنان را به بلاهاى جانى و مالى گرفتار كرديم ، تا تضرّع كنند و خاضع شوند و اظهار ذلّت كنند و از