باشيد . جملهء
لا يَضُرُّكُمْ
جواب امر و مجزوم است و راء به تبعيت از ضمه ضاد مضموم شده و اصل آن لا يضرركم بوده است و لا يضركم به كسر و ضمّ ضاد از باب ضاره يضيره و يضوره نيز قرائت شده است . و مىتوان گفت مرفوع است بنا بر اين كه خبر باشد ، و معناى آيه اين است كه هر گاه شما اهل هدايت باشيد گمراهى كسانى كه از دين شما گمراه شدهاند ، لطمهاى به شما نخواهد زد . اين آيه نظير آيهء :
فَلا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَراتٍ
؛ « پس تو - اى رسول گرامى - نفس شريف خود را بر اين مردم به غم و حسرت نينداز » ( فاطر / 8 ) ، است .
[ شأن نزول ] :
مؤمنانى از روى حسرت نسبت به كفّار كينهتوز تأسّف مىخوردند و آرزو مىكردند آنان اسلام بياورند ، با نزول اين آيه مورد خطاب واقع شدند . از ابن مسعود نقل شده كه چون آيهء مورد بحث نزد او قرائت شد ، گفت : امر در اين آيه منحصر به زمان نزول آن نيست ، بلكه اكنون نيز قابل پذيرش است ، ولى زود است زمانى بيايد كه امر به معروف و نهى از منكر كنيد و از شما پذيرفته نشود . در آن هنگام شما بايد مراقب حال خويشتن باشيد . بنا بر اين آيه تسلّاى خاطرى است براى كسانى كه امر به معروف و نهى از منكر مىكنند و از آنان قبول نمىشود ، و به موجب اين آيه عذر آنان پذيرفته است .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 106 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شَهادَةُ بَيْنِكُمْ إِذا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِينَ الْوَصِيَّةِ اثْنانِ ذَوا عَدْلٍ مِنْكُمْ أَوْ آخَرانِ مِنْ غَيْرِكُمْ إِنْ أَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَأَصابَتْكُمْ مُصِيبَةُ الْمَوْتِ تَحْبِسُونَهُما مِنْ بَعْدِ الصَّلاةِ فَيُقْسِمانِ بِاللَّهِ إِنِ ارْتَبْتُمْ لا نَشْتَرِي بِهِ ثَمَناً وَ لَوْ كانَ ذا قُرْبى وَ لا نَكْتُمُ شَهادَةَ اللَّهِ إِنَّا إِذاً لَمِنَ الْآثِمِينَ ( 106 )