و مذهب اهل بيت ( ع ) نيز همين است . شافعى گويد : رخصتى است براى مسافر و مىتواند تمام بخواند ؛ و براى اين كه مسلمانان خيال نكنند قصر نماز در سفر موجب كم شدن ثواب آنان مىشود از واجب بودن قصر در سفر تعبير به فليس عليكم جناح شده چنان كه دربارهء وجوب طواف بين صفا و مروه فرموده :
فَلا جُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما
« كسى كه حج كند يا عمره به جا آورد گناهى بر او نيست كه سعى بين صفا و مروه را به جا آورد » ( بقره / 158 ) .
منظور از « فتنه » در اين آيه ؛ جنگ و قرار گرفتن در معرض ناملايمات است ، زيرا مسلمانان در تمام سفرهايشان مىترسيدند كه كفّار آنان را مورد حمله قرار دهند .
امّا حدّى كه در سفر موجب قصر مىشود به عقيدهء ابو حنيفه مسافتى است كه در سه روز و سه شب با شتر پيموده شود ، ولى در مذهب شافعى پيمودن دو روز راه است . و به مذهب اهل بيت عليهم السلام يك روز راهپيمايى يعنى پيمودن هشت فرسنگ يا بيست و چهار ميل راه است . شيعه اجماع دارند بر اين كه نماز در سفر قصر نشده ، بلكه نماز در سفر دو ركعتى و در غير سفر چهار ركعتى واجب شده است .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 102 ]
وَ إِذا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلاةَ فَلْتَقُمْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَ لْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِنْ وَرائِكُمْ وَ لْتَأْتِ طائِفَةٌ أُخْرى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ وَ لْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَ أَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَ أَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُمْ مَيْلَةً واحِدَةً وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِنْ كانَ بِكُمْ أَذىً مِنْ مَطَرٍ أَوْ كُنْتُمْ مَرْضى أَنْ تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ وَ خُذُوا حِذْرَكُمْ إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكافِرِينَ عَذاباً مُهِيناً ( 102 )