مقصود از جمله :
وَ لْتَأْتِ طائِفَةٌ أُخْرى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ وَ لْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَ أَسْلِحَتَهُمْ
.
خداى سبحان « حذر » را كه به معناى حذر كردن است به منزلهء وسيلهاى قلمداد كرده كه جنگجويان آن را در جنگ به كار مىگيرند ؛ از اين رو ميان گرفتن آن و اسلحه جمع كرده است چنان كه در آيهء ديگرى ايمان مسلمانان را به خاطر قوى بودنشان در آن به منزلهء جايگاه استقرار چيزى توصيف كرده و فرموده است :
وَ الَّذِينَ تَبَوَّؤُا الدَّارَ وَ الْإِيمانَ
؛ « و نيز كسانى كه مدينه را خانهء ايمان گردانيدند » ( حشر / 9 ) .
وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا
؛ يعنى كافران آرزو دارند لو تغفلون عن أسلحتكم ؛ كه شما در جنگ از به دست گرفتن سلاحهاى خود غافل شويد ، فيميلون عليكم ؛ تا يكباره بر شما يورش برند .
سپس به مسلمانان اجازه داده كه هر گاه در موقع جنگ با دشمن از ناحيهء باران يا بيمارى آزارى به آنها رسيد ، سلاح خود را بر زمين گذارند و در همين حال به آنها دستور داده احتياط كنند تا دچار غفلت نشوند و دشمن به آنان حمله نكند .
إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكافِرِينَ عَذاباً مُهِيناً
: اين جمله اخبار از اين است كه خداى سبحان دشمن مسلمانان را خوار و ذليل مىسازد تا به آنها قوّت قلب بدهد .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 103 تا 104 ]
فَإِذا قَضَيْتُمُ الصَّلاةَ فَاذْكُرُوا اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِكُمْ فَإِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلاةَ إِنَّ الصَّلاةَ كانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتاباً مَوْقُوتاً ( 103 ) وَ لا تَهِنُوا فِي ابْتِغاءِ الْقَوْمِ إِنْ تَكُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَما تَأْلَمُونَ وَ تَرْجُونَ مِنَ اللَّهِ ما لا يَرْجُونَ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً ( 104 )