[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 97 تا 99 ]
إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ قالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قالُوا أَ لَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةً فَتُهاجِرُوا فِيها فَأُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ ساءَتْ مَصِيراً ( 97 ) إِلاَّ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ لا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَ لا يَهْتَدُونَ سَبِيلاً ( 98 ) فَأُولئِكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَعْفُوَ عَنْهُمْ وَ كانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُوراً ( 99 )
ترجمه
كسانى كه فرشتگان ( قبض ارواح ) روح آنها را گرفتند در حالى كه به خويشتن ستم كرده بودند و به آنها گفتند شما در چه حالى بوديد ( و چرا با اين كه مسلمان بوديد در صف كفّار جاى داشتيد ؟ ) گفتند ما در سرزمين خود تحت فشار بوديم . آنها ( فرشتگان ) گفتند مگر سرزمين خدا پهناور نبود كه مهاجرت كنيد ؟ پس آنها ( عذرى نداشتند و ) جايگاهشان دوزخ و سرانجام بدى دارند ( 97 )
مگر آن دسته از مردان و زنان و كودكانى كه به راستى تحت فشار قرار گرفتهاند ، نه چارهاى دارند و نه راهى ( براى نجات از آن محيط آلوده ) مىيابند .
( 98 )
آنها ممكن است خداوند مورد عفو قرارشان دهد و خداوند عفو كننده و آمرزنده است . ( 99 )
تفسير :
تَوَفَّاهُمُ
؛ را مىتوان گفت فعل ماضى است ، چنان كه برخى توفتهم قرائت كردهاند و مىتوان گفت مضارع و به معناى تتوفاهم است ، و به ندرت توفاهم كه مضارع وفيت مىباشد ، قرائت شده است و مقصود آيه اين است كه خداوند به وسيلهء فرشتگان جان كفّار را مىگيرد ؛ يعنى قدرت قبض روح را به فرشتگان داده و آنها [ به امر خدا ] جان آنها را مىگيرند .
ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ
؛ در حالى كه آنان به خود ستم كرده بودند . قالوا ؛ يعنى