[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 64 تا 65 ]
وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ لِيُطاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً ( 64 ) فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً ( 65 )
ترجمه
ما هيچ پيامبرى را نفرستاديم مگر به اين منظور كه به فرمان خدا از وى اطاعت شود ، و اگر اين مخالفان هنگامى كه به خود ستم مىكردند ( و فرمانهاى خدا را زير پا مىگذاردند ) به نزد تو مىآمدند و از خدا طلب آمرزش مىكردند و پيامبر هم براى آنها استغفار مىكرد ، خدا را توبه پذير و مهربان مىيافتند ( 64 )
به پروردگارت سوگند كه آنها مؤمن نخواهند بود مگر اين كه تو را در اختلاف خود به داورى طلبند ، و سپس در دل خود از داورى تو احساس ناراحتى نكنند و كاملا تسليم باشند . ( 65 )
تفسير :
ما هيچ گاه پيامبرى از پيامبران خود را نفرستادهايم
إِلَّا لِيُطاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ
؛ يعنى جز براى اين كه به خاطر فرمان خدا كه به مردم امر كرده از پيامبران اطاعت و پيروى كنند ، اطاعت شوند ، زيرا آنها پيام رسانان خدايند ؛ پس اطاعت از آنان اطاعت از خدا و نافرمانى كردن از آنها ، نافرمانى خداوند است .
وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ
؛ و اگر آنان با به داورى طلبيدن طاغوت به خويشتن ستم كردند جاءوك ؛ و براى توبه از گناهانى كه مرتكب شدهاند ، نزد تو مىآمدند ،
فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ
و از روى اخلاص از خداوند طلب آمرزش مىكردند .