ترجمه
پس چگونه موقعى كه بر اثر اعمالشان گرفتار مصيبتى مىشوند به سراغ تو مىآيند و سوگند ياد مىكنند كه منظور ما ( از بردن داورى به نزد ديگران ) جز نيكى كردن و توافق ( ميان طرفين نزاع ) نبوده است ؟ ! ( 62 )
آنها كسانى هستند كه آنچه را در دل دارند خدا مىداند ، از ( مجازات ) آنها صرف نظر كن و آنها را اندرز بده و با بيانى رسا ، نتايج اعمالشان را به آنها گوشزد نما . ( 63 )
تفسير :
« فَكَيْفَ »
چگونه است حال آنها إذا أصابتهم مصيبة ؛ يعنى هر گاه از ناحيهء خداى متعال عقوبتى به آنها برسد بما قدمت أيديهم ، به واسطهء داورى خواستن از غير تو و اظهار خشم از حكم تو ؟ ثم جاءوك ؛ آن گاه نزد تو آمده و معذرت خواهى مىكنند .
يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنْ أَرَدْنا إِلَّا إِحْساناً وَ تَوْفِيقاً
؛ و سوگند مىخورند كه منظور ما از داورى خواستن از غير تو جز كم كردن زحمت تو و ايجاد سازش ميان طرفين دعوا با وساطت نبود ، مقصود ما مخالفت با تو و خشم گرفتن بر حكم تو نبوده است .
أُولئِكَ الَّذِينَ يَعْلَمُ اللَّهُ ما فِي قُلُوبِهِمْ
؛ خداوند از شرك ، و نفاق آنان با خبر است
فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ
؛ يعنى آنها را دنبال مكن زيرا مصلحت در باقى ماندن آنها بر شرك و نفاق است ،
وَ عِظْهُمْ
؛ و آنها را با گفتار خود موعظه كن ،
وَ قُلْ لَهُمْ فِي أَنْفُسِهِمْ قَوْلًا بَلِيغاً
؛ و سخن بليغ به آنها بگو كه كاملا در آنها تأثير مىكند ، يعنى آنها را بترسان كه اگر نفاق قلبى آنها آشكار شود كشته خواهند شد . و مىتوان گفت معناى آيه اين است : هر گاه با خود خلوت كردهاند و كسى با آنها نيست ، سخنى بليغ به آنان بگو كه در آنها تأثير مىكند زيرا نصيحت پنهانى مؤثّرتر است .