مقرّب بودن در پيشگاه خداوند خود را بستايد ، مشمول ، اين آيه واقع مىشود .
بَلِ اللَّهُ يُزَكِّي مَنْ يَشاءُ
؛ اين جمله اشاره به اين است كه تنها ستودن و به پاكى توصيف كردن خداوند قابل توجه است نه اين كه كسى خود را بستايد ، زيرا خداى سبحان نسبت به كسانى كه شايستگى تزكيه و ستايش را دارند آگاه است .
وَ لا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا
؛ ضمير در « يظلمون » يا به
الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنْفُسَهُمْ
بر مىگردد ، يعنى در عذاب كردن آنها بر ستودن خويش به اندازهء پشيزى به آنان ستم نمىشود ؛ و يا به « من يشاء » بر مىگردد و معنايش اين است كه آنها پاداش داده مىشوند و از ثواب آنان هيچ كاسته نمىشود . « فتيل » چيزى است كه در شكاف هستهء خرما قرار دارد .
انْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ
؛ ببين چگونه به خداوند نسبت دروغ مىدهند ، و خود را نزد خداوند از پاكان و برگزيدگان مىپندارند .
وَ كَفى بِهِ إِثْماً مُبِيناً
؛ اين پندار آنها به عنوان گناهى آشكار در بين ديگر گناهانشان ( براى مجازات آنان ) كافى است .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 51 تا 52 ]
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ وَ يَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هؤُلاءِ أَهْدى مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلاً ( 51 ) أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ وَ مَنْ يَلْعَنِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصِيراً ( 52 )
ترجمه
آيا نديدى كسانى را كه بهرهاى از كتاب ( خدا ) دارند ( با اين حال ) به جبت و طاغوت ( بت و بتپرستان ) ايمان مىآوردند و به مشركان مىگويند آنها از كسانى كه ايمان آوردهاند هدايت يافتهترند ؟ ! ( 51 )
آنها كسانى هستند كه خداوند ايشان را از رحمت خود دور ساخته و هر كس را خدا از رحمتش دور كند ، ياورى براى او نخواهى يافت . ( 52 )