ترجمه
( به ياد آوريد ) هنگامى كه همسر عمران عرض كرد : پروردگارا ! آنچه در رحم دارم براى تو نذر كردم كه « محرّر » ( و آزاد براى خدمت خانهء تو ) باشد : از من بپذير كه تو شنوا و دانايى . ( 35 )
ولى چون او را فرو گذارد ( و او را دختر يافت ) گفت : خدايا من دختر زاييدهام - ولى خدا از آنچه او به دنيا آورده بود آگاه بود ( و سپس گفت ) پسر همانند دختر نيست و من او را مريم نام گذاردم و او و فرزندانش را از ( وسوسههاى ) شيطان رانده شده ، در پناه تو قرار مىدهم . ( 36 )
تفسير :
مىتوان گفت « اذ » منصوب به « سميع عليم » [ در آيهء قبل ] است ، يعنى خدا سخن همسر عمران را مىشنود و به نيّت او آگاه است ، و گفتهاند : « اذ » منصوب به « اذكر » [ در تقدير ] است .
همسر عمران پسر ماثان ، مادر مريم و جدّهء عيسى ( ع ) است كه نامش « حنّة » بود ، او خواهرى داشت كه همسر ذكريا ( ع ) بود و « ايشاع » نام داشت و نام پدرش « فاقوذ » بود ، پس يحيى و مريم پسر خاله و دختر خالهء يكديگرند .
« مُحَرَّراً »
يعنى آزاد براى خدمتگزارى بيت المقدس به گونهاى كه در اختيار من نباشد و او را براى انجام كارهاى خود به كار نگمارم .
از امام صادق ( ع ) روايت شده كه فرمود : خداوند به عمران وحى كرد كه من فرزندى مبارك به تو ارزانى خواهم كرد كه كور مادرزاد و مبتلا به برص را شفا دهد و مردگان را به اذن حق زنده گرداند [ و او را بر بنى اسرائيل پيامبر گردانم ] وى همسرش را از اين مطلب با خبر كرد و چون « حنه » به مريم حامله شد گفت :