[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 28 ]
لا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي شَيْءٍ إِلاَّ أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقاةً وَ يُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَ إِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ ( 28 )
ترجمه
افراد با ايمان نبايد غير از مؤمنان ، كافران را دوست و سرپرست خود انتخاب كنند ، و هر كس چنين كند در هيچ چيز از خداوند نيست ( يعنى رابطهء او به كلى با پروردگار گسسته است ) مگر اين كه از آنها بپرهيزيد ( و به خاطر هدفهاى مهمترى تقيّه نماييد ) و خداوند شما را از ( نافرمانى ) خود بر حذر مىدارد و بازگشت ( شما ) به سوى خداست . ( 28 )
تفسير :
خداوند سبحان در اين آيه مؤمنان را از دوستى و اظهار محبّت با كفّار به خاطر خويشاوندى با آنان و يا رفاقت قبل از اسلام و يا جهات ديگرى كه موجب دوستى با آنها مىشود ، نهى فرموده است . و البته اين معنى در قرآن زياد تكرار شده است چنان كه در آيات زير مىفرمايد :
لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَ النَّصارى أَوْلِياءَ
؛ « يهوديان و نصارى را اولياى خود مگيريد » ( مائده / 51 )
لا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ
؛ « هرگز نخواهى ديد مردمى كه به خدا و روز قيامت ايمان دارند با كسانى كه با خدا و پيامبرش مبارزه و منازعه دارند دوستى پيشه كنند » ( مجادله / 22 ) . دوستى و دشمنى در راه خدا يك اصل بزرگ از اصول ايمان است .
مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ
؛ معنايش اين است كه در دوستى شما با مؤمنان براى شما گشايشى است كه در دوستى با كافران وجود ندارد پس آنها را بر مؤمنان ترجيح ندهيد .
وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي شَيْءٍ
؛ و هر كس چنين كند يعنى كافران را به جاى مؤمنان به دوستى خود بگيرد ، اين كس به هيچ وجه از دوستى با خدا بهره ندارد . يعنى به كلى از آن جدا شده است و اين امر معقولى است زيرا رفاقت و