ببخشند ( و يا اگر صغير و سفيه هستند ، ولىّ آنها يعنى ) آن كس كه گره ازدواج به دست اوست آن را ببخشد ، و اگر شما گذشت كنيد ( و تمام مهر را به آنها بپردازيد ) به پرهيزگارى نزديكتر است و گذشت و نيكوكارى را در ميان خود فراموش نكنيد كه خداوند به آنچه انجام مىدهيد بيناست . ( 237 )
تفسير :
اين آيه دلالت دارد بر اين كه منظور از « جناح » در آيهء قبل اين است كه [ طلاق ] وجوب پرداخت مهر را [ به زنان مطلقهاى كه برايشان مهر تعيين شده ولى آميزشى با آنان صورت نگرفته ] در پى دارد ، زيرا جملهء
« فَنِصْفُ ما فَرَضْتُمْ »
جناح نفى شده را اثبات مىكند .
إِلَّا أَنْ يَعْفُونَ
؛ مگر اين كه زنان مطلّقه از اين نصف مهر بگذرند و آن را از شوهران مطالبه نكنند .
أَوْ يَعْفُوَا الَّذِي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّكاحِ
؛ يا كسى كه عهدهدار عقد ازدواج زنان و ولى آنهاست ، از نصف مهر بگذرد .
« ان » از حروف ناصبه فعل ( مضارع ) و « يعفون » فعل مؤنّث ( غايب ) و در موضع نصب است .
وَ لا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ
؛ احسان و بزرگوارى نسبت به يكديگر را فراموش نكنيد و در وقت حسابگرى حقوق خودتان دقت و مو شكافى ننماييد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 238 ]
حافِظُوا عَلَى الصَّلَواتِ وَ الصَّلاةِ الْوُسْطى وَ قُومُوا لِلَّهِ قانِتِينَ ( 238 )
ترجمه
بر همهء نمازها مخصوصا نماز وسطى ( نماز ظهر ) مواظبت كنيد و از روى خضوع و اطاعت ، براى خدا به پا خيزيد . ( 238 )
تفسير :
حافِظُوا عَلَى الصَّلَواتِ
؛ بر نمازهاى واجب در اوقاتشان و بر اركان آنها