[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 235 ]
وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما عَرَّضْتُمْ بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّساءِ أَوْ أَكْنَنْتُمْ فِي أَنْفُسِكُمْ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَ لكِنْ لا تُواعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلاَّ أَنْ تَقُولُوا قَوْلاً مَعْرُوفاً وَ لا تَعْزِمُوا عُقْدَةَ النِّكاحِ حَتَّى يَبْلُغَ الْكِتابُ أَجَلَهُ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما فِي أَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ ( 235 )
ترجمه
و گناهى بر شما نيست كه به طور كنايه ( از زنانى كه همسران آنها فوت كردهاند ) خواستگارى كنيد ، و يا در دل تصميم بر اين كار بگيريد ، بدون اين كه آن را اظهار نماييد ، خداوند مىدانست شما به ياد آنها خواهيد افتاد ولى با آنها در پنهانى وعده براى زناشويى ندهيد مگر اين كه به طرز پسنديدهاى ( به طور كنايه ) اظهار كنيد ، ( ولى در همه حال ) اقدام به ازدواج ننماييد تا عدهء آنها به سرآيد و بدانيد خداوند آنچه را در دل داريد مىداند ، از مخالفت او بپرهيزيد و بدانيد خداوند آمرزنده و بردبار است . ( 235 )
تفسير :
وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما عَرَّضْتُمْ بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّساءِ
؛ بر شما مردان باكى نيست كه دربارهء خواستگارى زنانى كه در عده هستند ، سخنى به اشاره بگوييد [ يعنى چيزى بگوييد كه علاقهء شما را به ازدواج با آنها برساند ولى نبايد صراحت داشته باشد ] . و تعريض و اشاره به اين است كه مرد به زن مورد نظرش بگويد ، تو زيبا هستى ، يا بگويد زن نيكوكار و شايستهاى هستى ، و يا مرد به زن در عدّه بگويد من قصد ازدواج دارم و زنى مىخواهم كه داراى اين خصوصيات باشد ، آن گاه برخى از خصوصيات و اوصاف آن زن را بيان كند . و سخنانى از اين قبيل كه زن گمان برد ، آن مرد در نظر دارد با او ازدواج نمايد ، تا چنان چه به او متمايل باشد از ازدواج با مردى ديگر خوددارى كند . و نبايد تصريح كند و بگويد ؛ من مىخواهم با تو ازدواج