[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 232 ]
وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلا تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْواجَهُنَّ إِذا تَراضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ ذلِكَ يُوعَظُ بِهِ مَنْ كانَ مِنْكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ذلِكُمْ أَزْكى لَكُمْ وَ أَطْهَرُ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ ( 232 )
ترجمه
و هنگامى كه زنان را طلاق داديد ، و عدّهء خود را به پايان رسانيدند ، مانع آنها نشويد كه با همسران ( سابق ) خويش ازدواج كنند ، اگر در ميان آنها به طرز پسنديدهاى تراضى برقرار گردد ، اين دستورى است كه تنها افرادى از شما كه ايمان به خدا و روز قيامت دارند ، از آن پند مىگيرند . ( و به آن عمل مىكنند ) اين ( دستورات ) براى نموّ ( خانوادههاى شما ) مؤثرتر و براى شستن آلودگيها مفيدتر است و خدا ميداند و شما نمىدانيد . ( 232 )
تفسير :
وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ . . .
؛ وقتى زنان را طلاق داديد وعدهء آنها سرآمد .
فَلا تَعْضُلُوهُنَّ
؛ از روى ستم آنان را از ازدواج منع نكنيد ، در اين كه آيه خطاب به چه كسانى است دو احتمال وجود دارد :
1 - خطاب به شوهرانى كه زنان خود را طلاق دادهاند ولى براى اين كه آنها با كسانى كه مىخواهند شوهرشان باشند ازدواج نكنند ، طلاقشان را اظهار نمىكنند [ و خلاصه نه مانند شوهران با آنها رفتار مىنمايند و نه مانند زنان طلاق داده شده آنها را رها مىكنند ] .
2 - خطاب به اولياى زنان است كه از رجوع آنها به شوهران سابق خويش جلوگيرى مىكنند .
« عضل » به معناى حبس و در تنگنا قرار دادن است .
إِذا تَراضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ
؛ هر گاه زنان و خواستگارهايشان به ازدواج با هم به شايستگى رضايت دادند و چيزهايى كه از نظر دين پسنديده است مانند اخلاق