اقتضاى وجوب دارد و از اين كه به مسلمانان امر شده اعمال حج و عمره را به اتمام برسانند ، استفاده مىشود كه « عمره » نيز مانند « حج » واجب است .
فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ
؛ يعنى اگر ترس يا دشمن و يا بيمارى ، شما را از رفتن به حجّ بازداشت و يا اگر هنگامى كه در حج محرم شدهايد يكى از اين موانع شما را از انجام مناسك باز دارد .
فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ
؛ پس آنچه از قربانى ممكن شد .
« يسر » و « استيسر » متضاد « صعب » و « استصعب » است . « هدى » [ در لغت به معناى راندن و در اصطلاح شرع عبارتست از : ] آنچه براى قربانى كردن به سوى حرام برده مىشود و مفرد آن « هدية » است . يعنى زمانى كه خواستيد از احرام خارج شويد بر شما واجب است شتر يا گاو و يا گوسفندى را و يا هر چه ممكن شد ، قربانى كنيد .
وَ لا تَحْلِقُوا رُؤُسَكُمْ
؛ مخاطبان اين جمله كسانى هستند كه از انجام حج منع شدهاند ، يعنى محلّ نشويد [ سرتان را نتراشيد ] تا اين كه اطمينان حاصل كنيد قربانى به محلّى كه بايد در آن ذبح شود رسيده است ، و محل قربانى در روز ذبح آن « منى » است اگر براى انجام حجّ محرم گرديده [ و سپس مانعى به وجود آمده است ] ولى اگر احرام براى عمره باشد محل قربانى مكّه است . و اين حكم در صورتى است كه انسان به واسطهء بيمارى از انجام حج و عمره باز بماند و بخواهد از احرام خارج شود ، ولى اگر از ناحيهء دشمن و بسته شدن راه توسط او باشد ، محل قربانى همان جايى است كه از رفتن او ممانعت شده است ، چنان كه پيامبر ( ص ) قربانى خود را در « حديبيه » ذبح كرد .
فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً أَوْ بِهِ أَذىً مِنْ رَأْسِهِ
؛ اگر كسى بيمار شود يا نوعى ناراحتى در سرش پديد آيد كه تنها راه درمانش سر تراشيدن است ، به خاطر اين عذر مىتواند در حال احرام سرش را بتراشد ولى بايد به جاى اين عمل « فديه » دهد .
مِنْ صِيامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ
؛ فديه و كفارهاى از قبيل روزه يا صدقه و يا