ترجمه
بعضى از مردم معبودهايى غير از خداوند ، براى خود اتّخاذ مىكنند و آنها را همچون خدا دوست مىدارند ، امّا آنها كه ايمان دارند عشقشان به خدا ( از مشركان نسبت به معبودهاشان ) شديدتر است و ستمكاران هنگامى كه عذاب خدا را مشاهده كنند خواهند دانست كه تمام قدرت به دست خداست و عذاب او بسيار سخت است . ( 165 )
تفسير :
« وَ مِنَ النَّاسِ »
: « من » براى تبعيض است يعنى ، و بعضى از مردم .
مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْداداً
؛ مقصود از « انداد » بتهايى است كه مشركان آنها را مىپرستيدند ، يعنى بعضى از مردم بتها را نظير و شبيه خداوند قرار مىدهند .
بعضى گفتهاند منظور از « انداد » حاكمان و رؤساى قومند به دليل آيهء شريفهء
إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا
« 1 » .
حضرت باقر ( ع ) فرمود : منظور از آن ، پيشوايان ستمكار و پيروان آنان مىباشند .
يُحِبُّونَهُمْ
؛ مشركان در برابر بتها سر تعظيم فرود آورده و بر ايشان خضوع مىكنند و پرستش و اطاعت و بندگى آنها را دوست دارند
« كَحُبِّ اللَّهِ »
يعنى چنان كه خدا دوست داشته مىشود ، بنا بر اين كه « حب » مصدر فعل مجهول باشد . و چون كسانى كه خدا را دوست مىدارند [ يعنى مؤمنان ] مشخص هستند نيازى به ذكر نام آنان نبوده است .
گفتهاند : منظور از
« كَحُبِّ اللَّهِ »
اين است كه محبت مشركان نسبت به خدا و بتهايشان يكسان است .
وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا
؛ محبت مؤمنان به خداوند بيشتر و شديدتر است از علاقهء مشركان به بتهايشان ، زيرا مؤمنان از ايمان و محبّت خود به خدا عدول
هامش
( 1 ) - بقره / 166 .