[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 159 تا 160 ]
إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلْنا مِنَ الْبَيِّناتِ وَ الْهُدى مِنْ بَعْدِ ما بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتابِ أُولئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللاَّعِنُونَ ( 159 ) إِلاَّ الَّذِينَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ بَيَّنُوا فَأُولئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَ أَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ( 160 )
ترجمه
كسانى كه دلايل روشن و وسيلهء هدايتى را كه نازل كردهايم بعد از آن كه در كتاب براى مردم بيان كرديم كتمان مىكنند ، خدا و تمام جنّ و انس و ملك نيز آنها را لعن مىنمايند . ( 159 )
مگر آنان كه توبه كردند و به اصلاح مفاسد اعمال خود پرداختند و آنچه را كتمان مىكردند براى مردم بيان كردند ، پس توبهء اين گروه را مىپذيرم كه من توبه پذير و مهربانم . ( 160 )
تفسير :
مقصود آيه دانشمندان يهود هستند كه نبوّت پيامبر اسلام ( ص ) را كتمان مىكردند ، با اين كه خداوند نشانههاى نبوّت و حقانيّت آن حضرت ، و نيز صفات و خصوصيات وى را در تورات بيان كرده بود .
أُولئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ . . .
؛ آنان را خداوند از رحمت خود دور مىكند .
وَ يَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ
؛ منظور از « لاعنون » فرشتگان و مؤمنان هستند .
إِلَّا الَّذِينَ تابُوا . . .
؛ مگر كسانى كه از آنچه انجام داده بودند پشيمان شدند .
وَ أَصْلَحُوا . . .
؛ و نيت خود را نسبت به آينده اصلاح نموده و آنچه را كوتاهى كرده و انجام ندادهاند ، جبران كردهاند .
« وَ بَيَّنُوا »
يعنى آنها آنچه را خداوند در كتابشان [ تورات ، راجع به پيامبر ] ذكر كرده بود بيان كردند . و يا معنايش اين است كه توبه و پشيمانى خود را براى مردم آشكار كردند تا بر خلاف تصور مردم چهرهء حقيقى آنان شناخته شود . و ديگران هم در افشاى حقايق به آنها اقتدا كنند .