إِلَيْهِ راجِعُونَ »
اقرار على انفسنا بالهلك
( يعنى اين كه مىگوييم
« إِنَّا لِلَّهِ »
اين ، اقرار و اعتراف ما به اين است كه مملوك خداييم ،
« إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ »
اعتراف به مردن است ) .
خداوند از اين رو كلمه « بشيء » را براى تقليل دادن به كار برده است تا اعلان كند كه هر مصيبتى به انسان برسد ، هر چند بزرگ باشد ، نسبت به مصيبت برتر از آن اندك است .
« و نقص » عطف بر « شيء » يا « الخوف » مىباشد و معنايش اين است : به نقصان اندكى از اموال .
« و بشر » خطاب به رسول خدا ( ص ) و يا هر كسى است كه به صابران بشارت دهد .
« صلوات » منظور رأفت و عطوفت خداوند است ، در اين آيه « صلوات » و « رحمت » با هم جمع شدهاند مثل اين دو آيه :
رَأْفَةً وَ رَحْمَةً
( حديد / 27 ) و
« رَؤُفٌ رَحِيمٌ »
( توبه / 18 ) و معنايش اين است كه لطف و رحمت خداوند پيوسته بر آنان فرود مىآيد .
أُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ
؛ آنان به دليل اين كه [ هنگام مصيبت ] كلمهء استرجاع بر زبان مىآورند و تسليم امر خدايند به راه حق هدايت يافتهاند .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 158 ]
إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما وَ مَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ اللَّهَ شاكِرٌ عَلِيمٌ ( 158 )
ترجمه
صفا و مروه از شعائر و نشانههاى خداست ، بنا بر اين كسانى كه حج خانهء خدا و يا عمره انجام مىدهند ، مانعى ندارد بر آن دو طواف كنند ( و سعى صفا و مروه انجام دهند ) و كسانى كه فرمان خدا را در انجام كارهاى نيك اطاعت كنند ، خداوند در برابر عمل آنها شكرگزار و از افعال آنان آگاه است . ( 158 )