[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 137 تا 138 ]
فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ ما آمَنْتُمْ بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوْا وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما هُمْ فِي شِقاقٍ فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 137 ) صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً وَ نَحْنُ لَهُ عابِدُونَ ( 138 )
ترجمه
اگر آنها ( يهود و نصارى ) به آنچه شما ايمان آوردهايد ، ايمان آوردند هدايت يافتهاند و اگر سرپيچى كنند بدون ترديد راه خلاف حق و كفر را پيش گرفتهاند و خداوند تو را اى پيامبر از شر و آسيب آنان حفظ خواهد كرد ، چه او شنوا و داناست . ( 137 )
رنگ خدايى ( بپذيريد ، رنگ ايمان و توحيد و اسلام ) و كيست كه بهتر از خداوند رنگ آميزى كند ؟ و ما تنها او را عبادت مىكنيم . ( 138 )
تفسير :
فَإِنْ آمَنُوا . . .
؛ خداوند خبر مىدهد كه چنان چه كفار مانند شما كه به خدا و قرآن و پيامبران او ايمان آوردهايد ، ايمان آورند .
« فَقَدِ اهْتَدَوْا »
راه هدايت را پيمودهاند .
« با » در « به مثل » زائد و « ما » مصدريه است .
وَ إِنْ تَوَلَّوْا . . .
؛ يعنى اگر كفار سرپيچى كردند و به انصاف رفتار نكردند يا اگر اعراض كردند و به آن چه شما ايمان آورديد ، ايمان نياوردند .
فَإِنَّما هُمْ فِي شِقاقٍ
؛ بدون ترديد آنان در حال شقاق هستند يعنى آنها راه مخالفت با حق را در پيش گرفته و به باطل تمسك جستهاند .
فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ . . .
؛ خداوند به پيامبر خود وعده يارى داده و ضمانت كرده است كه او را از شر يهود و نصارى كه با وى دشمنى مىورزيدند نگه دارد .
و اين وعدهء الهى بروشنى دلالت بر نبوّت و حقّانيّت پيامبر اسلام ( ص ) دارد زيرا خداى سبحان به وعدهء خويش عمل كرد و پيامبر خود نيز شاهد تحقق يافتن