اين وعده الهى بود .
معناى « سين » در
« فَسَيَكْفِيكَهُمُ »
اين است كه اين وعدهء خداوند به حفظ و نگاهدارى پيامبر از شرّ دشمنان به زودى تحقق پيدا خواهد كرد هر چند اندكى به تأخير بيفتد .
وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
؛ اين جمله يا وعيد است براى كفار و يا وعده است براى رسول خدا و چنان چه منظور وعده به پيامبر باشد معنايش اين است كه ما سخنان آنها را مىشنويم و به اعمالى كه آنها عليه تو انجام مىدهند و نقشههايى كه مىكشند و توطئههايى كه مىچينند داناييم و آنان را به خاطر اين گونه اعمال عقاب خواهيم كرد .
و يا منظور اين است كه اى پيامبر ، ما آن چه را تو ما را بدان مىخوانى مىشنويم و از نيّت و خواسته تو كه چيزى جز اظهار دين نيست آگاهيم و دعايت را اجابت مىكنيم .
« صِبْغَةَ اللَّهِ »
: « صبغة » مصدر مؤكد ( مفعول مطلق ) است و منصوب به
« آمَنَّا بِاللَّهِ »
در آيهء قبل مىباشد . چنان كه
« وَعَدَ اللَّهُ »
« 1 » منصوب است به فعلى كه بر آن مقدم و حذف شده است .
« صبغة » از « صبغ » ( يعنى رنگ آميزى كرد ) اخذ شده مانند « جلسة » كه از « جلس » گرفته شده است . و منظور از « صبغة » همان حالت و نحوه رنگ آميزى است ، و به معناى تطهير است ، زيرا ايمان به خدا نفس و روان انسانها را پاكيزه مىكند ، و اين تعبير به خاطر اين است كه در ميان مسيحيان معمول بود كه « نوزادان » خود را در آب زرد رنگى كه « معموديّه » ناميده مىشد ، فرو مىبردند و اين عمل را تطهير آن نوزاد مىدانستند و در اين آيه نظر به اين نكته است كه
هامش
( 1 ) - روم / 6 .