[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 136 ]
قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْنا وَ ما أُنْزِلَ إِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ وَ ما أُوتِيَ مُوسى وَ عِيسى وَ ما أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ( 136 )
ترجمه
بگوييد : ما به خدا ايمان آوردهايم و به آنچه بر ما نازل شده و آنچه بر ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و پيامبران اسباط بنى اسرائيل نازل گرديد ( و همچنين آنچه به موسى و عيسى و پيامبران ديگر ) از طرف پروردگار داده شده است و ما ميان هيچ يك از پيامبران فرق نمىگذاريم و در برابر فرمان خدا تسليم هستيم . ( 136 )
تفسير :
خداوند به مسلمانان خطاب كرده مىفرمايد :
قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ . . .
؛ بگوييد به خدا ايمان آورديم .
خداوند در اين آيه مسلمانان را مأمور ساخته است كه آنچه را قلبا به آن ايمان دارند اظهار كنند و دليل اين كه ايمان به خدا اوّل ذكر شده اين است كه اهميّت آن بيش از همه واجبات است . سپس در مرحله دوّم ايمان به قرآن و ساير كتبى را كه بر پيامبران مذكور در آيه نازل شده ، ذكر فرموده است .
« اسباط » جمع « سبط » و به معنى نواده مىباشد و منظور از اسباط نوادگان و فرزندانى است كه از اولاد دوازده گانه يعقوب ( ع ) به وجود آمدند ، چنان كه به امام حسن و امام حسين ( ع ) دو « سبط » رسول خدا ( ص ) گفته مىشود .
لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ
؛ ميان هيچ يك از پيامبران تفاوت نمىگذاريم يعنى اين طور نيست كه ما مسلمانان به بعضى از آنها ايمان بياوريم و به بعضى ايمان نياوريم ، چنان كه يهود و نصارى ميان پيامبران تفاوت قائل شدند . [ يهود به حضرت عيسى ( ع ) و حضرت محمّد ( ص ) ايمان نياوردند و نصارى به حضرت سليمان و پيامبر ما حضرت محمّد ( ص ) ايمان نياوردند ] .
« احد » در اين جا به معناى جماعت است و به اين دليل دخول « بين » بر آن صحيح است .