« إِلهاً واحِداً »
بدل از « إله آباءك » است و دربارهء جملهء و نحن له مسلمون چند وجه گفته شده :
1 - حال از فاعل « نعبد » است ؛ 2 - حال از مفعول « نعبد » است زيرا ضمير « له » به آن بر مىگردد ؛ 3 - عطف بر « نعبد » است ؛ 4 - جملهء معترضه و معنايش اين است كه از جمله حالات ما اين است كه به بندگى در برابر خداوند اعتراف مىكنيم .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 134 ]
تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَها ما كَسَبَتْ وَ لَكُمْ ما كَسَبْتُمْ وَ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ ( 134 )
ترجمه
اينان امّتى بودند كه در گذشتند ، اعمال آنان مربوط به خودشان بود و اعمال شما نيز مربوط به خود شما است ، و هيچ گاه مسئول اعمال آنها نخواهيد بود . ( 134 )
تفسير :
تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ . . .
؛ « تلك » اشاره به « امة » است و منظور از آن ابراهيم و يعقوب و فرزندان موحد آنان است .
« لَها ما كَسَبَتْ »
؛ اعمال آنان مربوط به خودشان بود .
منظور از اين جمله اين است كه كسى از نتيجهء اعمال ديگران سود و بهرهاى نمىبرد ، چه از نياكان او باشد چه از فرزندان وى .
و اين پاسخ به اين دليل به يهود داده شد كه آنان به نياكان خود افتخار مىكردند .
وَ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ
؛ شما به خاطر گناهان نياكانتان مؤاخذه نخواهيد شد ، همان گونه كه از حسناتشان بهره نخواهيد برد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 135 ]
وَ قالُوا كُونُوا هُوداً أَوْ نَصارى تَهْتَدُوا قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 135 )