عن حال فلان ، يعنى از حال فلانى سؤال نكن كه كنايه از اين است كه حال او بيش از آن است كه تو تصوّر مىكنى و يا معنايش اين است كه تو تحمل شنيدن خبر مربوط به فلانى را ندارى .
وَ لَنْ تَرْضى عَنْكَ الْيَهُودُ
؛ يهود مىگفتند : اى محمّد ( ص ) ما هرگز از تو خشنود نمىشويم هر چند سعى و تلاش نمايى رضايت ما را جلب نمايى ما از تو پيروى نمىكنيم مگر اين كه تو از آيين ما پيروى نمايى .
قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدى
؛ در اين جمله خداوند در مقام پاسخ گفتن به يهود مىفرمايد ، اى پيامبر بگو ، راهنمايى خدا ، تنها راهنمايى است و منظور اين است كه هدايت خدا يعنى اسلام ، تنها هدايت واقعى است كه شايسته است هدايت ناميده شود .
وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ
؛ اگر چنان چه پيروى كنى خواهشهاى آنان را بعد از علمى كه براى تو آمده است .
منظور از « اهواء » اقوال و گفتارى است كه از هوا و هوس ناشى شده و از پيش خود مىساختند . و مقصود از « علم » ، دين [ اسلام ] است كه درستى و حقّانيّت آن با ادلّه و برهان ثابت شده است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 121 ]
الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ أُولئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ مَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ ( 121 )
ترجمه
كسانى كه كتابشان دادهايم و آن را چنان كه بايد خواند ، مىخوانند ، بدان ايمان آوردهاند و آنها كه منكر كتاب خدا شوند زيانكارانند . ( 121 )
تفسير :
الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ
؛ آنهايى را كه كتاب اعطا نموديم ،