اقرار به آيات كرده و به وجود همانها اكتفاء نمايند .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 119 تا 120 ]
إِنَّا أَرْسَلْناكَ بِالْحَقِّ بَشِيراً وَ نَذِيراً وَ لا تُسْئَلُ عَنْ أَصْحابِ الْجَحِيمِ ( 119 ) وَ لَنْ تَرْضى عَنْكَ الْيَهُودُ وَ لا النَّصارى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدى وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ما لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ ( 120 )
ترجمه
اى پيامبر ما تو را به حق فرستاديم كه مردم را ( به نعمت بهشت ) بشارت دهى و ( از عذاب جهنّم ) بترسانى ، و تو ( پس از انجام رسالت و اتمام حجّت ) مسئول گمراهى دوزخيان نيستى . ( 119 )
هرگز يهود و نصارى از تو راضى نخواهند شد تا ( به طور كامل تسليم خواستههاى آنها شوى ) و از آيين ( تحريف يافتهء ) آنان پيروى كنى ، بگو هدايت تنها هدايت الهى است ، و اگر از هوى و هوسهاى آنها پيروى كنى ، بعد از آن كه آگاه شدهاى ، هيچ سرپرست و ياورى از ناحيه خدا براى تو نخواهد بود . ( 120 )
تفسير :
إِنَّا أَرْسَلْناكَ بِالْحَقِّ . . .
؛ ما تو را - اى محمّد - به حق فرستاديم . منظور اين است كه ما تو را فرستاديم تا مژده دهى پيروان خود را به پاداش و بترسانى آنان را از كيفر ، نه اين كه مردم را مجبور به پذيرفتن ايمان كنى اين جمله نوعى دلدارى براى پيامبر - صل اللَّه عليه و آله و سلّم - است تا اين كه از اصرار ورزيدن اهل كتاب بر كفرشان رنجور و دلتنگ نشود . و ما از تو راجع به اهل آتش سؤال نمىكنيم كه چرا آنان پس از آن كه تو رسالت خود را انجام دادى و براى دعوت آنان به اسلام تلاش كردى آنها ايمان نياورند ؟ ما چنين سؤالى از تو نخواهيم كرد .
طبق قرائت نافع « لا تسأل » به صيغهء نهى قرائت شده است ، برخى گفتهاند « لا تسال » معنايش تعظيم شأن و مقام است ، چنان است كه كسى بگويد : لا تسال