[ سوره الرعد ( 13 ) : آيات 38 تا 40 ]
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلاً مِنْ قَبْلِكَ وَ جَعَلْنا لَهُمْ أَزْواجاً وَ ذُرِّيَّةً وَ ما كانَ لِرَسُولٍ أَنْ يَأْتِيَ بِآيَةٍ إِلاَّ بِإِذْنِ اللَّهِ لِكُلِّ أَجَلٍ كِتابٌ ( 38 ) يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ ( 39 ) وَ إِنْ ما نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِنَّما عَلَيْكَ الْبَلاغُ وَ عَلَيْنَا الْحِسابُ ( 40 )
ترجمه :
پيش از تو پيامبرانى فرستاديم و براى آنها همسران و فرزندانى قرار داديم و هيچ پيامبرى را نسزد كه آيتى نازل كند ، مگر به اذن خداوند . براى هر اجلى كتابى است . خداوند هر چه را بخواهد محو مىكند و هر چه را بخواهد اثبات مىكند و پيش اوست ام الكتاب . و اگر بعضى از آنچه آنها را وعده كردهايم به تو نشان دهيم يا ترا بميرانيم ، همانا بر تو ابلاغ و بر ما كيفر و حساب است .
قرائت :
يثبت : بصريان و ابن كثير و عاصم « يُثبت » و ديگران « يُثبّت » خواندهاند . مفعول اين فعل بقرينهء مفعول « يمحو اللَّه ما يشاء » حذف شده است مثل
« وَ الْحافِظِينَ فُرُوجَهُمْ وَ الْحافِظاتِ وَ الذَّاكِرِينَ اللَّهَ كَثِيراً وَ الذَّاكِراتِ »
( احزاب 35 : مردانى كه شهوت خود را حفظ مىكنند و زنان ، مردانى كه بسيار به ياد خدا هستند و زنان ) . سيبويه تصور كرده است كه بعضى از عربها فعل دوم را عمل مىدهند نه اول را ، مثل « متى رأيت او قلت زيداً منطلقاً » . كميت گويد :