[ سوره التوبة ( 9 ) : آيات 19 تا 22 ]
أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ جاهَدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا يَسْتَوُونَ عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ( 19 ) الَّذِينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ ( 20 ) يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَ رِضْوانٍ وَ جَنَّاتٍ لَهُمْ فِيها نَعِيمٌ مُقِيمٌ ( 21 ) خالِدِينَ فِيها أَبَداً إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ ( 22 )
ترجمه :
آيا ( منصب ) سقايت ( و آب دادن ) حاجيان و تعمير مسجد حرام را با ( مقام ) آن كس كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده و در راه خدا جهاد كرده يكسان كردهايد ؟
آنها نزد خدا يكسان نيستند ، و خدا مردمان ستمكار را هدايت نميكند ( 19 ) آن كسانى كه ايمان آورده و هجرت كردند و بمال و جان خود در راه خدا جهاد كردهاند در درجه ( و مقام ) برترند ( و رتبهء والاترى ) نزد خدا ( دارند ) و آنها بخصوص كاميابان هستند ( 20 ) پروردگارشان آنها را برحمت و خوشنودى خويش و ( هم ) ببهشتهايى كه در آنها نعمتهاى جاودانى است نويد و مژده دهد ( 21 ) كه براى هميشه در آن جاويدانند ، براستى كه نزد خدا ( براى كردار نيك ) پاداشى بس بزرگ است ( 22 ) .