( 1 )
صلح حديبية و بيعت رضوان ( سال ششم هجرى )
در ماه ذى قعدهء سال ششم هجرت بود كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله نميلة بن عبد اللّه را در مدينه منصوب فرمود و به قصد انجام عمره بسوى مكه حركت كرد و از اعراب اطراف نيز دعوت كرد كه با او بمكة بروند ولى بسيارى از آنها دعوت آن حضرت را نپذيرفتند و از اين رو رسول خدا صلى اللّه عليه و آله با مهاجرين و انصار و گروه اندكى كه دعوت او را پذيرفته بودند حركت كرد و براى اينكه قريش و ساير مردم بدانند كه آن حضرت قصد جنگ ندارد و تنها بخاطر زيارت خانه خدا حركت كرده احرام بست و هفتاد شتر نيز براى قربانى همراه خود برداشت و بنا بگفتهء ابن اسحاق همراهان رسول خدا صلى اللّه عليه و آله نيز هفتصد نفر بودند كه هر يك شتر براى ده نفر بود .
ولى مطابق آنچه از جابر بن عبد اللّه انصارى نقل كردهاند عدد همراهان رسول خدا صلى اللّه عليه و آله يك هزار و چهار صد نفر بوده است .
رسول خدا صلى اللّه عليه و آله همچنان تا « عسفان » [ ( 1 ) ] پيش رفت در آنجا به مردى بنام بشر بن سفيان - و برخى « بسر » بسين گفتهاند - برخورد ، او به پيغمبر گفت : يا رسول اللّه قريش كه از حركت شما بسوى مكه مطلع شدهاند براى مقابلهء با شما و ممانعت از دخول مكه همگى با زن و فرزند در حالى كه پوست پلنگ در بر كرده بيرون شتافتهاند و در ذى طوى [ ( 2 ) ] فرود آمدهاند و سوگند ياد كردهاند كه نگذارند وارد مكه شوى و خالد بن وليد را جلوتر فرستادهاند و او تا كراع الغميم [ ( 3 ) ] پيش آمده است .
هامش
[ ( 1 ) ] عسفان نام جائى است ما بين جحفة و مكه ، و برخى گفتهاند از عسفان تا مكه دو منزل راه است .
[ ( 2 ) ] ذو طوى نام جائى است در نزديكى مكه كه حدود يك فرسخ با مكه فاصله دارد .
[ ( 3 ) ] كراع الغميم جائى است در سى ميلى مكة .