( 1 ) با خود عهد كردند كه اگر بمشركين دسترسى پيدا كردند آنها را مثله كنند خداوند آيهء ذيل را بر آن حضرت نازل فرمود و آنها را از اين عمل باز داشت :
« اگر كسى بشما ستم و عقوبتى كرد شما در برابرش مانند همان عقوبت كنيد و انتقام گيريد ، ولى اگر صبر كنيد ( و درگذريد ) براى صابران اجر بهترى ( از انتقام و عقوبت به مثل ) خواهد بود ( اى پيغمبر ما ) تو بخاطر خدا صبر كن و بر كردار ايشان غمگين مباش . . . . » [ ( 1 ) ] .
و پس از نزول اين آيه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله از مثله كردن نهى فرمود و بردبارى پيشه كرد .
و از سمرة بن جندب روايت شده كه گفت : هيچگاه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله در مقامى نايستاد جز اينكه هنگام رفتن ما را بصدقة امر ميفرمود و از مثله كردن نهى ميكرد .
صفية دختر عبد المطلب در كنار كشتهء برادرش حمزه :
( بسيارى از زنان مهاجر و انصار كه خبر جنگ احد را شنيده بودند بسوى ميدان جنگ به راه افتادند ، از آن جمله صفيه خواهر پدر و مادرى حمزة بود كه براى ديدن جسد برادرش خود را بأحد رسانيد ، رسول خدا صلى اللّه عليه و آله كه از آمدن او اطلاع يافت بفرزندش زبير فرمود : سر راه او برو و او را برگردان تا كشتهء برادرش را به اين وضع نبيند .
زبير سر راه مادرش صفيه آمد و به او گفت : مادر جان ! رسول خدا صلى اللّه عليه و آله دستور فرمودهاند كه تو برگردى ! صفيه پرسيد : براى چه ؟ من شنيدهام برادرم را مثله كرده ( و گوش و بينى بريدهاند ) ، و چون اين مصيبتها در راه خدا است ما هم بدانها راضى هستيم و انشاء اللّه شكيبائى و صبر خواهم كرد ! زبير بازگشت و سخن او را بعرض رسول خدا صلى اللّه عليه و آله رسانيد .
حضرت فرمود : پس بگذار بيايد .
هامش
[ ( 1 ) ] سورة نحل آيه 126 .