( 1 )
اساف و نائلة :
ابن اسحاق گويد : دو بت ديگر بنام اساف و نائله بودند كه قريش آنها را در كنار چاه زمزم گذارده بودند و در پيش آنها قربانى ميكردند ، و اين اساف و نائلة زن و مردى بودند از قبيله جرهم - بنامهاى اساف بن بغى و نائلة بنت ديك - كه چون اساف در خانه كعبه با نائله زنا كرد خداوند آن دو را به صورت دو قطعه سنگ مسخ نمود .
و از عايشه نيز حديث شده كه ما همچنان از مردم مىشنيديم كه اساف و نائله مرد و زنى بودند كه در خانه كعبه با هم زنا كردند و خداوند آن دو را به صورت سنگ مسخ فرمود . و اللّه اعلم .
و ابو طالب نيز در يكى از اشعار خود از اساف و نائل نام برده است [ ( 1 ) ]
رفتار اعراب نسبت ببتها :
ابن اسحاق گويد : قريش در هر خانه بتى را نگهدارى كرده بودند و آن را پرستش ميكردند ، و هر گاه مردى ميخواست بسفرى برود در وقت سوار شدن آخرين كارى كه در خانه انجام ميداد اين بود كه دستى بسر و روى بت ميكشيد سپس بدانجا كه تصميم گرفته بود رهسپار ميشد ، و چون از سفر باز ميگشت نخستين كارى كه انجام ميداد اين بود كه بنزد بت مىآمد و دستى به آن ميكشيد سپس بنزد زن و فرزند خود ميآمد ، و چون رسول خدا صلى اللّه عليه و آله بنبوت مبعوث شد و مردم را بتوحيد دعوت كرد قريش گفتند : آيا همه خدايان را يك خدا قرار داده ؟ براستى اين چيزى شگفت است ! بتپرستان قريش در برابر كعبه نيز خانههائى را بعنوان عبادتگاه ساخته بودند كه همانند خانه كعبه از آنها احترام و تعظيم ميكردند .
خانههاى مزبور خدام و مستحفظينى داشت و براى آنها همانند خانه كعبه هدايا و نذورات ميآوردند ، و گرد آنها مانند كعبه طواف ميكردند ، و براى آنها
هامش
[ ( 1 ) ] براى اطلاع از شعر مزبور به جلد اول سيره ص 83 مراجعه شود .