( 1 )
وفات ابو طالب و خديجة
چند تن از خويشان و همسايگان رسول خدا صلى اللّه عليه و آله بودند كه بيش از ديگران آن بزرگوار را ميآزردند ، از آن جمله بود : ابو لهب ( عموى پيغمبر ) حكم بن عاص ، عقبة بن ابى معيط ، عدى بن حمراء ثقفى ، ابن اصداء هذلى كه اين جمله همسايگان آن حضرت بودند .
اينان انواع آزار و صدمات را نسبت به آن جناب روا ميداشتند تا به جائى كه برخى از آنها بچهدان گوسفند را كه ذبح كرده بودند و از شكمش بيرون آورده در هنگامى كه حضرت نماز ميخواند بياوردند و بر سر آن حضرت افكندند ، و ديگرى آن را در ديك غذاى آن حضرت ميانداخت ، و امثال اين گونه كارها كه در هر مرتبه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله آن را با سر چوب بدست مبارك ميگرفت و بدر خانه ميآورد و در كوچه ميأفكند و ميفرمود : اى فرزندان عبد مناف اين چه همسايه آزارى است كه ميكنيد ؟ ! تا بالاخره آن حضرت ناچار شد ديوارى سنگى در گوشه از خانه خود بسازد و هنگام نماز پشت آن ديوار بايستد ، و بدين وسيله از شر ايشان آسوده باشد .
در اين ميان دست تقديرات دو مصيبت ناگوار براى پيغمبر گرامى اسلام پيش آورد كه يكى مرگ ابو طالب و ديگرى مرگ خديجه بود كه هر دو در يك سال بفاصله كوتاهى اتفاق افتاد .
ابو طالب و خديجة دو پشتيبان و كمك كار نيرومند و با وفائى براى پيشرفت اسلام بودند ، خديجة با دلدارى دادن رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و ثروت مادى خود به پيشرفت اسلام و دلگرم كردن پيشواى بزرگوار آن كمك مىكرد ، و ابو طالب با نفوذ و سيادتى كه در قريش داشت او را از آزار دشمنان محافظت مينمود .
درست سه سال قبل از هجرت بود كه اين هر دو از دنيا رفتند و قريش را نسبت برسول خدا صلى اللّه عليه و آله بىباك ساخته ، و صدماتى را كه تا به آن روز بآنجناب نزده بودند