يافته بود [ 136 ] . علاوه بر آن گزارش يعقوبى حاكى از آن است كه اماميه نام امام خود را پنهان مىداشتند تا آنكه خليفه دقيقا مطمئن نباشد كه او كيست يا آيا روابطى با فعاليتهاى مخفى شيعه دارد يا خير [ 137 ] .
متوكل به يك رشته عمليات نظامى جهت بازداشت و دستگيرى اماميه در سال 232 / 846 دست زد و آن را با رفتارهاى خشونتآميز همراه ساخت . بعضى از وكلاى امام در بغداد ، مدائن ، كوفه و سواد تحت شكنجه در گذشتند و عدهاى ديگر را به زندان افكندند [ 138 ] . اقدامات خليفه لطمات جدى در ارتباطات شبكه وكالت ايجاد كرد . امام ( ع ) براى رفع خلأ ناشى از دستگيرى وكلا مىبايست كارگزاران جديدى را به جانشينى آنان منصوب كند . بدين منظور امثال ابو على بن - رشيد را به رهبرى فعاليتهاى اماميه در بغداد ، مدائن و سواد برگزيد و ايوب بن نوح را به كارگزارى خود در كوفه منصوب كرد . امام هادى ( ع ) آنان را با رهنمودهاى جديدى در رابطه با انجام وظائف خود در اين موقعيت بحرانى آماده ساخت [ 139 ] .
على رغم تمام تلاشهاى اماميه براى حفظ سازمان امامت ، بررسى عبد اللّه بن - محمود ، حاكم مدينه به اين نتيجه ختم شد كه امام هادى ( ع ) در واقع پشت سر تمام اين فعاليتها قرار دارد . او مراتب را به متوكل اطلاع داد و به وى از خطر حضور امام هادى ( ع ) در مدينه هشدار داد . از اينرو خليفه امام هادى ( ع ) را به سال 233 / 848 به سامرا فرا خواند و او را تحت نظر نگاه داشت [ 140 ] . دو سال بعد خليفه كشف كرد كه مصر و نواحى نزديك مرقد مطهر امام حسين ( ع ) در سواد قويترين مراكز ارتباطات مخفى علويان است . بنابراين دستور داد مرقد مطهر آن حضرت و منازل اطراف را با خاك يكسان نمايند . آنگاه فرمان داد تا زمين آن مرقد منور را شخم زده و كشت كنند تا هر گونه اثرى از مرقد سالار شهيدان ، به بوته فراموشى سپرده شود . پس از آن دستور داد كه مردم را از زيارت مرقد هر يك از ائمه ( س ) ممانعت كنند و هشدار داد تا هر كس را كه در حوالى اين مراقد شريف بيابند دستگير كنند [ 141 ] .
متوكل نيز يك رشته عمليات ديگرى را براى دستگيرى مخالفان آغاز كرد . در ميان زندانيان يحيى بن عمر علوى قرار داشت ، كه به اتهام توطئه دستگير شده و در زندان مطبق بغداد زندانى بود [ 142 ] . در همان حال متوكل به حاكم مصر
تاريخ سياسى غيبت امام دوازدهم ( عج ) ( فارسي ) — صفحة 83
مساهمون: جاسم محمد حسين
ص٨٣