بنا به گفته طوسى اينان در سال 220 / 834 مقدار زيادى غنيمت جنگى را از قيام - كنندگان گرفتند . امام جواد ( ع ) به آنها دستور داد تا خمس را يا مستقيما به آن حضرت و يا وكلايش بپردازند [ 125 ] . امام جواد ( ع ) با شنيدن فرمان معتصم در خصوص احضارش به بغداد ، از نماينده خود محمد بن فرج خواست تا خمس را به پسرش على هادى ( ع ) بدهد ، به اين نشان كه او جانشين امام نهم است [ 126 ] .
5 . ديدگاه عباسيان نسبت به فعاليتهاى امام هادى ( ع )
طبق مآخذ اماميه ، اكثريت پيروان امام جواد ( ع ) امامت جانشين او على هادى ( ع ) را ، كه در آن زمان هفتساله بود پذيرفتند . سن حضرتش مانعى در پذيرش امامت وى ايجاد نكرد ، زيرا پدرش نيز در همين سن به امامت رسيده بود .
در عين حال ، تعدادى از پيروان امام جواد ( ع ) ، امامت پسرش موسى را مورد تأييد قرار دادند ، اما پس از مدت كوتاهى به پيكره اصلى اماميه پيوستند و امامت هادى ( ع ) را پذيرفتند [ 127 ] .
در اين مرحله ، اماميه تلاشهاى خود را در سازماندهى فعاليتهاى پيروان خويش متمركز ساختند . اين امر بويژه با توجه به اين اصل كه اقتصاد سرشار حكومت عباسى ، فعاليتهاى علويان را در دستيابى به حاميانى براى عمليات نظامى آتى كاهش داده بود ، لازم به نظر مىرسيد [ 128 ] . شايد به همين دليل باشد كه خليفه معتصم و جانشين او واثق ( 232 - 227 / 846 - 841 ) بيش از خليفه قبلى ، مأمون و خليفه بعدى متوكل علويان را تحمل مىكردند . بنا به روايت ابو الفرج اصفهانى اعقاب على بن ابى طالب ( ع ) و خويشان نزديك آنها ( طالبيون ) در سامرا جمع شدند و در آنجا بود كه واثق به ايشان حقوق پرداخت كرد [ 129 ] . همچنين واثق مقدار زيادى پول در ميان علويان حجاز و ديگر استانها توزيع كرد [ 130 ] .
پس از مرگ واثق حوادث خاصى ، نتايج جديى در مورد نگرش عباسيان نسبت به فعاليتهاى هواداران امام دهم ، حضرت هادى ( ع ) ، در برداشت . متوكل در سال 232 / 837 بخلافت رسيد [ 131 ] ، اين انتصاب را راويان ( محدثون عامه ) شكست عمدهاى براى كسانى كه از علويان بهره مىگرفتند تلقى مىكردند . اكثر