5 . كاربرد لقب « مهدى » در مورد امام دوازدهم ( ع )
احاديثى كه اماميه در طول غيبت صغرى - در تأييد اين ديدگاه كه امام دوازدهم كسى است كه با شمشير قيام خواهد كرد ( قائم بالسيف ) - به كار مىبردند ، همان احاديثى بود كه درباره آن حضرت بعنوان مهدى منتظر بحث مىكند . بعبارت ديگر ، عقيده به قائم و مهدى ( ع ) در آن زمان با هم تركيب شده بود و در زمان پيامبر ( ص ) بر امام دوازدهم اطلاق مىشد . اما ، چنان كه ديديم ( صفحات 46 - 43 ، 55 - 54 ) ائمه ( س ) به دلائل مشخصى ، اين نكته را به تعداد قليلى از پيروانشان ابراز مىكردند و آنها را هدايت مىنمودند تا آن را منتشر نسازند . با وجود اين ساشدينا معتقد است كه :
. . . مهدويت امام دوازدهم اماميه ، بسط بعدى نظريه امامت امام غائب بود ، كه عقيده معروف ظهور مهدى و ايجاد عدالت و مساوات در جهان را با غيبت طولانى امام دوازدهم تركيب مىكرد ( ( 63 ) ) .
ساشدينا پس از بررسى كتب زيارات ( ( 64 ) ) كه جزء آثار علامهء مجلسى در كتاب بحار الانوار ( ( 65 ) ) مىباشد به اين نتيجه رسيده است . بنا به گفته ساشدينا قديمى - ترين اين زيارات به سلسله اسناد از شخص امام دوازدهم در پاسخ نامهاى كه عبد اللّه حميرى ( متوفى 290 / 902 ) به محضر آن حضرت نوشته روايت مىشود .
ساشدينا مىگويد :
« من در اين زيارت بدقت بررسى كردم ، هيچ ذكرى از عنوان مهدى ابدا ديده نمىشود و امام دوازدهم بعنوان مهدى موعود توسط پيامبر ( ص ) خطاب نشده است . اين نخستين زيارتى است كه در اين بخش از كتاب زيارات ذكر شده است » ( ( 66 ) ) .
از نقطه نظر تاريخى در نظريه ساشدينا چندين نكته وجود دارد كه محل تأمل است . نخست ، بنا به سخنان منسوب به امام باقر ( ع ) و امام جواد ( ع ) ، همه امامان عنوان قائم داشتهاند ، بدين معنى كه اجرا و اقامه فرامين الهى به آنها