سپرده شده است ( كلنا قائمون بامر اللّه ) ، بعلاوه همگى بعنوان مهدى لقب يافتهاند ، با اين مفهوم كه وظيفهشان هدايت مردم بسوى دين خداوند بوده است ( كلنا نهدى الى دين اللّه ) ( ( 67 ) ) . به همين دليل ، در مىيابيم كه در كتب مربوط به حج يا زيارات ، به تمام امامان ، الائمه الراشدون المهديون اطلاق مىشود ( ( 68 ) ) . بالنتيجه امام دوازدهم نيز در اين معنا عنوان مهدى را داشته است ، گرچه اين كلمه معنى كاملا متفاوتى از لقب قائم مهدى كه به معنى موعود پيامبر ( ص ) كه قيام به سيف خواهد كرد ، دارد ( ( 69 ) ) .
دوم ، در آثار اماميه بين علائم ظهور قائم و اقدامات او پس از ظهور رابطهء خاصى وجود دارد كه مشعر بر قيام مهدى ( ع ) است . اين نكته را در عبارات زير مىتوان ملاحظه كرد :
و ان المهدى انتصر به لدينى و اظهر به دولتى و انتقم به من اعدائى و اعبد به طوعا و كرها . و اذا قام القائم ساد فيهم بالسيف و ذالك انه يعلم ان شيعته لم يظهر عليهم من بعده احدا ( ( 70 ) ) .
از اين گونه عبارات روشن مىشود كه ائمه ( س ) دو عنوان را در مورد يك شخص به كار مىبردهاند . حديثى منسوب به امام صادق ( ع ) يگانگى بين دو شخصيت را صراحتا آشكار مىسازد . يكى از پيروان آن حضرت بنام ابو سعيد خراسانى مىپرسد :
« آيا مهدى و قائم يكى هستند ؟ » حضرتش پاسخ مىدهد : « بلى » ( ( 71 ) ) . از اينرو ، در مىيابيم كه نعمانى گاهى امام دوازدهم را قائم مىخواند و بعضى اوقات حضرتش را مهدى لقب مىدهد بىآنكه تصور كند چنين كاربردى از دو واژه در ميان اماميه ايجاد حيرت بنمايد . از كاربرد دو واژه روشن مىشود كه هر دو به شخص واحدى بر مىگردد ، زيرا نعمانى حديث ديگرى منسوب به امام باقر ( ع ) را روايت مىكند كه نشان مىدهد مهدى قائم به سيف است :
چون قائم اهل البيت قيام كند ، در ميان مردم مساوات ايجاد خواهد نمود و با آنان رفتارى عادلانه خواهد داشت ، او را مهدى گويند زيرا امور باطنى ( سرى ) را هدايت خواهد كرد ( ( 72 ) ) .
تاريخ سياسى غيبت امام دوازدهم ( عج ) ( فارسي ) — صفحة 225
مساهمون: جاسم محمد حسين
ص٢٢٥