پيكها نيز از محتواى پيامها و رمز آن بىاطلاع بودند . بعنوان مثال ، زمانى ابو جعفر توسط يكى از هواداران قابل اعتماد خود پيامهايى به سامرا فرستاد ، ولى پيك بدون اطلاع سفير ، نامهاى در ميان نامهها گذاشت . وى در سامرا پاسخ همه نامهها ، بجز نامه خود را دريافت كرد ( ( 72 ) ) .
سفير دوم گاهى با بعضى وكلاى خود كه پيش از آن با آنها تماس غير - مستقيم داشت ، بطور مستقيم تماس برقرار مىكرد . برنامه محمد بن على اسود مثال روشنى از چنين موردى است . به گفته شيخ صدوق ، اسود مالياتهاى شرعى را براى امام نزد ابو جعفر مىآورد . ابو جعفر به او فرمان داد تا آنها را نزد عالم معروفى به نام عباس بن معروف قمى ( ( 73 ) ) ببرد ، و هيچ رسيدى هم از وى طلب نكند ( ( 74 ) ) .
با اين حال ، بعد از اين در مىيابيم كه اسود مستقيما با سفراى دوم و سوم در تماس بوده ، و هر دو شخصا وجوهاتى را كه وى از اماميه جمعآورى كرده بود دريافت مىداشتند ( ( 75 ) ) .
3 . تأثير فعاليتهاى انقلابى ساير گروههاى شيعه بر نگرش عباسيان نسبت به امام دوازدهم
1 - 3 . حوادث دوران سفير دوم نشان مىدهد كه وى وكلاى خود را راهنمايى مىكرد تا از هر اقدامى كه باعث شود يك روز حكومت را به اين فكر اندازد كه اماميه هنوز داراى انگيزههاى سياسى هستند ، يا آنكه امامى دارند كه در نهان آنها را هدايت مىكند ، بر حذر باشند . على رغم آنكه سفير دوم ، اماميه را به اين سياست جهت مىداد ، لكن فعاليتهاى سياسى ديگر گروههاى شيعه ، بويژه زيديه ، قرامطه و اسماعيليه روابط اماميه را با عباسيان دشوار مىكرد و پنهان - نمودن وجود مبارك امام دوازدهم از مخالفين را كلا دشوار مىساخت .
با وقوع انقلاب زنج ( 270 - 255 / 883 - 766 ) موقعيت اماميه به صورت حادى در آمد . سلسله نسب على بن محمد ، رهبر اين انقلاب ، به زيد بن على ، برادر امام باقر ( ع ) مىرسيد . به همين دليل بخش قابل ملاحظهاى از علويان بسوى او پيوستند و از سال 257 / 871 در قيام او حضور يافتند ( ( 76 ) ) . گرچه امام يازدهم