اعلام داشت كه با آنها هيچگونه رابطهاى ندارد و پيروان خود را فرمان داد تا با آنها به هيچ عنوان بحث نكنند و در گردهمائيهاى ايشان حضور نيابند .
سفير دوم نامه امام را در ميان اماميه از طريق وكيل خود اسحاق بن يعقوب منتشر ساخت ( ( 92 ) ) . احتمالا به نظر مىرسد كه اماميه از دستورات او در اين نامه اطاعت كرده باشند . به گفته ابن اثير ، گروهى از مردم كوفه فعاليتهاى زير زمينى قرامطه را در نواحى خود براى مقامات دولتى عباسيان فاش ساختند و آنها را مطلع كردند كه قرامطه قوانينى مغاير فقه اسلامى ابداع كردهاند و بموجب آن قتل مسلمانانى كه با آنها بيعت نكرده و سوگند وفادارى ياد ننمودهاند را جايز مىشمرند .
و همچنين ابن اثير نقل مىكند كه بعدها گروهى از طالبيون در كنار حكومت عليه قرامطه در كوفه به جنگ پرداختند ( ( 93 ) ) . قابل توجيه است كه در هر دو مثال اين گروهها ، اماميه بوده باشند ، و اين اقدامات بخشى از نقشه ايشان را تشكيل مىدهد كه عباسيان را با يك راه عملى متقاعد سازد كه شيعيان امامى ، مسئول فعاليتهاى قرامطه نيستند .
در عين حال ، شواهدى وجود دارد كه عباسيان هيچگونه توجهى به ادعاهاى اماميه نكردند ( ( 94 ) ) . دوران معتضد ( 289 - 279 / 901 - 892 ) بعنوان دورهء پيگرد و سركوبى اماميه مشخص مىشود . در ميان علماى سنى نظير اشعرى ، معروف بود كه اماميه به اجماع رسيدهاند كه از هر قيام مسلحانه جز آنكه امام شخصا حاضر باشد و به آنها دستور چنين اقدامى دهد خوددارى مىورزند ( ( 95 ) ) .
اما تبليغات قرامطه در رابطه با قيام قائم مهدى حكومت را تحريض مىكرد تا فعاليتهاى آنها را با غيبت امام دوازدهم مرتبط بداند و آن را بعنوان مرحله آمادگى براى قيام حضرتش تلقى كند . و چون محسن بن جعفر بن على هادى ، عمو زاده امام دوازدهم در قيام قرامطه دمشق دخيل بود عباسيان نيز در اين جهت تحريك شده بودند ( ( 96 ) ) .
اين وضعيت بحرانى به مخالفان اماميه حربهاى حياتى داد تا وزرا ، نه تنها آن را عليه اماميه بلكه بر ضد همكاران ضد شيعى خود بكاربرند ( ( 97 ) ) . در سال 278 / 891 معتمد ، خليفه عباسى دستور دستگيرى يكى از خاندان اماميهء بنو فرات كه سمت ديوان سواد را داشت صادر كرد . آنها اعضاء خاندان خود را مخفى كردند ،
تاريخ سياسى غيبت امام دوازدهم ( عج ) ( فارسي ) — صفحة 178
مساهمون: جاسم محمد حسين
ص١٧٨