سفير دوم نشان نمىدهند . اين موضوع احتمالا دلالت دارد كه انشعاب خاتمه يافته است .
3 - 1 . محمد بن نضير
رقيب سوم ابو جعفر در مقام سفارت محمد بن نضير بود . وى جزء شيعيان نبود بلكه از غلات بشمار مىرفت . نقل مىشود كه بعضى از غلات ابتدا در طول زندگى امام نهم ( مانند جعفر واقد ، ابو غمر و هاشم بن ابى هاشم ) ، و سپس در زمان امام دهم و امام يازدهم ( همچون على بن حسكه حوارى قمى و شاگردانش ، قاسم قمى و محمد بن موسى شريفى يا شريعى ) ادعا مىكردند كه وكيل يا باب امامند و از عموم شيعيان وجوهاتى اخاذى مىكردند . اينان عقايد غلات را به منظور محو مراسم و عبادات اسلامى ، يعنى نماز ، روزه ، زكات و حج تعليم مىدادند .
بنا به روايت كشى ريشههاى آن در آئين غلات و انديشههاى ابن ابى خطاب يافت مىشود ( ( 25 ) ) . وى معاصر امام ششم ، حضرت صادق ( ع ) بوده است . ولى حضور ائمه ( س ) فعاليتهاى غلات را محدود مىكرد ، چون امامان تماس مستقيم با پيروان خود داشتند و نامههاى سرباز در طرد وكلاى دروغين منتشر مىساختند . ولى غيبت امام دوازدهم غلات را قادر ساخت تا نقش خود را بعنوان باب امام و بر خلاف نظر سفير آن حضرت بسط دهند . زيرا وى قادر نبود ادعاى دروغين ايشان را با اعلام آشكار اين مطلب كه خود سفير راستين امام است رد كند ، چه ممكن بود جان خود و امام را بخطر اندازد . به همين دليل ، همانطور كه ذكر شد ، چون امام عسكرى ( ع ) وفات يافت محمد بن موسى شريعى مدعى شد باب امام است .
بنا به گفته شيخ طوسى ، پس از مرگ شريعى ، محمد بن نضير نميرى آرزوى سفارت امام را داشت ( ( 26 ) ) . اين موضوع نشان مىدهد كه احتمالا هر دو شخص ، نمايندگان يك گرايش بودهاند . بنا به روايت كشى ، ابن نضير ادعا كرده بود باب امام دهم است ( ( 27 ) ) . خبر شيخ طوسى حاكى از آن است كه وى ادعاى خود را در دوران امام يازدهم ، حضرت عسكرى ( ع ) ترك كرده است .
به نظر مىرسد وى پس از وفات سفير اول مشروعيت ابو جعفر را بعنوان سفير ، زير سؤال برده و مدعى شده است كه باب امام دوازدهم مىباشد . بنابراين ابو جعفر