نخست در سال 258 / 871 و سپس سه روز قبل از وفات خود ( ( 21 ) ) .
با اين وجود ، بلالى سفارت ابو جعفر را انكار كرد و مدعى شد كه خود وكيل امام است . وى وجوهات امام را نزد خود نگاهداشت و از ارائه آن به ابو جعفر سرباززد . ادعاى بلالى موجب انشعابى جدى در ميان اماميه شد ، زيرا بخش قابل - ملاحظهاى از اماميه ، همچون برادرش ابو طيب و ابن حرز ادعاى او را پذيرفته و از وى پيروى مىكردند ( ( 22 ) ) . اما شيخ طوسى نه تاريخ اين انشعاب را و نه زمان ادعاهاى بلالى را ، معين نمىكند .
بسيار امكان دارد كه ادعاى بلالى تنها چند سال پس از رحلت نخستين سفير ، دوام يافته باشد . در اين زمان سفارت راستين امام در مورد ابو جعفر تثبيت شده بود . شيخ طوسى روايت مىكند كه ابو جعفر ، ملاقاتى سرى بين امام دوازدهم و بلالى را ترتيب داده بود تا به وى ثابت شود كه از جانب امام عمل مىكند .
ابو جعفر او را به منزلى برد و در آنجا گفته مىشود امام را ملاقات كردند . امام به بلالى دستور داد وجوهات را تسليم ابو جعفر كند ( ( 23 ) ) .
خبر شيخ طوسى حاكى از آن است كه ابو جعفر ناچار بوده تا اين ديدار سرى را با امام در بغداد ترتيب دهد و به ترديدهاى بوجود آمده توسط بلالى خاتمه بخشد ، ترديدهايى كه انشعابى در ميان وكلا پديد آورده بود . بنا به روايت شيخ طوسى ، بفاصله كوتاهى پس از اين ديدار ابو جعفر به منزل بلالى رفت . در آنجا هواداران نزديك بلالى همچون ابن حرز و ابو طيب جمع آمده بودند . ابو جعفر از بلالى پرسيد :
« اى ابو طاهر ( بلالى ) ، از تو مىپرسم ، ترا به خدا سوگند ، آيا صاحب - الزمان ( امام دوازدهم ) عليه السلام ، به تو دستور نداد وجوهات ( امام ) را كه نزد توست به من رد كنى ؟ بلالى پاسخ داد « بلى » .
سپس ابو جعفر منزل را ترك گفت » ( ( 24 ) ) .
از اين خبر تاريخى روشن مىشود كه ابو جعفر دو اقدام را ترتيب داده بود ، تا ادعاى بلالى را رد كند . شيخ طوسى نام شخصى را مىآورد كه دست از حمايت خود از بلالى برداشت و جانب ابو جعفر را گرفت و شايد حاميان ديگر وى نيز چنين كرده باشند ، زيرا ، مآخذ موجود هيچ رد پايى را از چنين انشعابى در سالهاى آخر دورهء
تاريخ سياسى غيبت امام دوازدهم ( عج ) ( فارسي ) — صفحة 166
مساهمون: جاسم محمد حسين
ص١٦٦