شعبان 256 / 29 ژوئيه 868 متولد شده است ( ( 43 ) ) .
اين گروه اساسا مجادلات خود را عليه فرقى كه از امامت جعفر يا محمد حمايت مىكند جهت مىدهند . با پيروان محمد چنين استدلال مىكنند كه امامت به اعقاب محمد نمىتواند برسد ، كه او در حيات پدر در گذشته است ، و نه به وصى او ، همچون برادرش يا شخص ديگرى ، زيرا هيچ دليلى بر قبول امامت پسرى كه قبل از پدر مرده وجود ندارد . شايد همين استدلال نيز عليه نفيسيه به كار گرفته شود .
احتمالا با جعفر به اين گونه بحث كردهاند كه امامت نمىتواند پس از امام حسن ( ع ) و امام حسين ( ع ) از برادر به برادر برسد ، و امامت بايد به پسر ارشد امام قبلى برگردد . امام يازدهم حضرت عسكرى ( ع ) با وصايت پدر تعيين شد . از اينرو ، امامت بايد به فرزندش برسد ( ( 44 ) ) . آنان مىگويند مؤمنان را نرسد كه امامى بر خود انتخاب كنند . بر خداوند است كه امام را منصوب كند و او را در زمان مقتضى ظاهر سازد ( ( 45 ) ) .
اين فرقه اكثريت اماميه ، كه امامت حضرت عسكرى ( ع ) را پذيرفتهاند ، همچون ابو سهل اسماعيل بن على نوبختى ، حسن بن موسى نوبختى ، سعد بن عبد الله اشعرى قمى ( مؤلف كتاب المقالات و الفرق ) ، عثمان بن سعيد عمرى و پسرش محمد ، تشكيل مىدهد ( ( 46 ) ) .
6 - 1 . انشعاب پنجم : انقطاع امامت
اين گروه معتقد بودند كه از زمان رحلت امام عسكرى ( ع ) ديگر امامى وجود ندارد . نوبختى ، مفيد و شهرستانى اين گروه را به صورت يك فرقه مىنگرند ، درحالىكه سعد قمى احتمالا به صورت دقيقتر ، آنها را به دو فرقه تقسيم مىكند ( ( 47 ) ) ، زيرا پيروان اين انشعاب در رحلت امام عسكرى ( ع ) و انقطاع امامت متفق القولند ، درحالىكه در عقيده به قائم مهدى به شرح زير اختلاف دارند :
1 . نخستين گروه را عقيده بر آن است كه احاديث متواتر اين نكته را تأييد مىكند كه امام عسكرى ( ع ) بدون جانشين از دنيا خواهد رفت . به همين دليل پس از امام عسكرى ( ع ) ديگر امامى نخواهد بود و امامت منقطع مىشود . چون انقطاع نبوت پس از رحلت حضرت محمد ( ص ) وجود دارد ، به نظر آنها انقطاع