الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ فَالصَّالِحاتُ قانِتاتٌ حافِظاتٌ لِلْغَيْبِ بِما حَفِظَ اللَّهُ
. « 1 »
19 . قول خداى متعال :
إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها
« 2 » .
( 1 ) بريد عجلى در تفسير اين آيه از امام رضا عليه السلام سؤال كرد ، حضرت در جواب فرمود : آنها امامان از آل محمد ( ص ) هستند كه بايد امانت را به امام بعد از خود بسپرند ، و اين فقط مخصوص آنهاست و اختصاص به غير آنها ندارد . « 3 »
اين روايت دلالت دارد بر اينكه امر امامت به دست خداى متعال است و او - عز و جل - آن را به افضلترين و پرهيزكارترين بندگانش مىبخشد ، و اينكه امامت امانتى است نزد امام زمان كه هنگام مرگ ناچار است آن را به كسى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله تعيين كرده است بسپارد ، و نمىتواند آن را به هر كسى كه بود واگذار كند .
20 . قول خداى متعال :
وَ اتَّخَذَ اللَّهُ إِبْراهِيمَ خَلِيلًا
« 4 » .
( 2 ) امام رضا عليه السلام فرمود : از پدرم شنيدم كه از پدرش نقل مىكرد كه فرمود : خداى متعال ابراهيم را خليل خود گردانيد زيرا احدى را كه از او تقاضايى داشت رد نكرد و هرگز از غير خداى عزّ و جل چيزى نخواست . « 5 »
21 . قول خداى متعال :
وَ قَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتابِ أَنْ إِذا سَمِعْتُمْ آياتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِها وَ يُسْتَهْزَأُ بِها فَلا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ
« 6 » .
( 3 ) امام رضا عليه السلام در تفسير اين آيهء شريفه فرمود : وقتى شنيدى مردى حق را انكار و تكذيب مىكند و به اهل خود پيوسته است ، از نزد او بلند شو و
هامش
( 1 ) مواهب الرحمن ، ج 8 ، ص 195 .
( 2 ) نساء / 58 .
( 3 ) مواهب الرحمن ، ج 8 ، ص 367 .
( 4 ) نساء / 125 .
( 5 ) الميزان ، ج 5 ، ص 96 .
( 6 ) نساء / 140 .