كتابش و گفته است :
إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
« 1 » يعنى به آنهايى كه ايمان به ائمّهء هدى آوردهاند و پيروان عارف به آنها و آنهايى كه مايلند كمك كنند به آنها با حجت عليه مخالفين آنها مادامىكه در دنيا هستند .
و خدا در آخرت هم با آنان چنين رفتار خواهد كرد و خداى عز و جل خلف وعده نمىكند . « 2 »
( 1 )
3 . مناظرهء امام رضا ( ع ) با ابو قره
امام رضا عليه السلام شبهاتى را كه عليه اسلام اقامه مىشد رد كرد . ابو قره از خراسان عازم شد به منظور امتحان امام عليه السلام . او از صفوان بن يحيى يكى از نزديكان امام خواست كه براى او اجازه بگيرد تا به خدمت امام برسد .
امام به او اجازه داد . پس او داخل شد و در برابر امام قرار گرفت و دربارهء چيزهايى از حلال و حرام ، و از فرايض و احكام اسلامى پرسيد و امام به وى پاسخ داد . سپس او راجع به بعضى موضوعات دربارهء توحيد سؤال كرد كه به شرح زير است :
( 2 ) سؤال 1 : فدايت شوم ، به من بگو راجع به كلام خدا به موسى .
پاسخ سؤال 1 : خدا بهتر مىداند با كدام زبان او صحبت كرد با زبان سريانى يا عبرى ؟
ابو قره درآورد زبانش را و گفت : من از تو مىپرسم دربارهء اين زبان .
و معنى آن اين است كه : آيا خدا با يك زبان مانند انسان با او صحبت كرد ؟
امام خطاى مبهم ابو قره را رد كرد و گفت : خدا پاك و منزه است از
هامش
( 1 ) مؤمن / 51 .
( 2 ) عيون اخبار الرضا ، ج 1 ، صص 182 - 191 .