( 1 ) ثانيا ، نظر بدويها اين بود كه هر تصورى بايد مربوط و مشغول به يك موضوع مسلّم باشد . اين نظريه دربارهء غير از ضرورت وجود خداى متعال درست است . اما راجع به او ، او اشياء را نه از اشياء قبلى به وجود آورده و نه از اشيائى كه خلق كرده بوده است ، بلكه او به شىء مىگويد « باش » و آن هست .
آفرينش اشياء توسط او نه بر طبق چيزى است كه او از آن تقليد كرده و يا آن را به عنوان يك طرح پذيرفته باشد . خداوند قادر مطلق است كه موجب آفرينش اشيائى شده كه به آنها احتياجى ندارد زيرا او تنها منبع احسان نسبت به مخلوقات است .
امام عليه السّلام رو به عمران صابى كرد و پرسيد : اى عمران ، آيا اين مطلب را فهميدى ؟
عمران پاسخ داد : بلى به خدا سوگند اى مولاى من .
( 2 ) امام اضافه كرد : بدان اى عمران كه اگر او آنچه را خلق كرده است براى احتياج باشد ، نبايد هيچ چيزى جز آنچه را كه او براى كمك به نيازش هست خلق كرده باشد و اينكه او باشد صد برابر آنچه خلق كرده است خلق كند ، زيرا هر چه كمككننده بيشتر باشد كمك كمكگيرنده قوىتر خواهد شد . اما دربارهء احتياج ، اى عمران ، اين غير ممكن است زيرا هر آنچه او مىآفريند نيازهاى ديگرى ايجاد مىشود . اما تو مىتوانى بگويى كه آفريدهها به يكديگر احتياج دارند . در نتيجه من مىتوانم بگويم كه او آفريدگان را براى احتياج نيافريد ، و او بعضى از آنها را به ديگرى ترجيح داد در حالى كه نه نيازى به آنهايى كه ترجيحشان داده بود داشت و نه او يك كينهجو بود براى آنهايى كه تحقيرشان كرده بود .
اين بيانيه كامل مىكند آنچه را كه قبلا بود و نشان مىدهد كه خداى متعال آفريد آفريدهها را در حالى كه نيازى به آنها نداشت ، بلكه آنها نياز به احسان و رحمت و بخشش او داشتند . او كاملا كريم است ، بنابراين رحمت و نيكوكارى
حياة الامام علي بن موسى الرضا ( ع ) ( پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 175
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص١٧٥