آينده آگاهى مىدهد بنابر ميثاقى است كه جبرئيل از جانب خداوند رازدان با پيامبر گرامى صلّى اللّه عليه و إله داشته و از آن حضرت به امام از طريق پدرانش به ارث رسيده است .
بيان امام عليه السّلام در اين مورد نمايانگر اين است كه بايد معجزه با پديدهاى كه بر اوضاع جامعه حاكم است متناسب باشد تا حجّت بر مردم تمام شود ، چنان كه دو نشانهاى را كه براى شناخت امام ذكر مىفرمايد در شخص آن حضرت و ديگر امامان عليهم السّلام به حدّ وفور موجود مىدانيم ، و آنها را بر صحّت امامت آنان معجزههايى كافى مىشناسيم ، و خود را نيازمند نمىبينيم كه براى اثبات امامت آنها به معجزات ديگرى استدلال جوييم كه شايد براى اثبات بسيارى از آنها راهى وجود نداشته باشد . همچنين اين سخن ردّ صريحى است بر اين تهمت كه ائمّه عليهم السّلام ادّعاى علم غيب دارند ، براى اين كه از مغيبات و رويدادهاى آينده خبر مىدهند ، بلكه به مقتضاى اين بيان همه اينها علومى اكتسابى بوده و آنها را به فرمان الهى از جدّ خود پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله به ارث برده و به آنها اختصاص يافتهاند ، تا برترى آنان بر مردم آشكار شود و با اين ويژگيها از ديگران ممتاز باشند .
* * * از احاديث امام رضا عليه السّلام درباره امام مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه روايتى است كه حسين بن خالد نقل كرده و گفته است كه به امام رضا عليه السّلام عرض كردم : قربانت شوم عبد اللّه بن بكير حديثى از عبيد بن زراره نقل مىكند ، امام عليه السّلام فرمود : آن حديث چيست ؟
عرض كردم : عبيد بن زراره روايت كرده است كه در سالى كه ابراهيم بن عبد اللّه بن حسن خروج كرد ، ابا عبد اللّه عليه السّلام را ديدار و به او گفته است : فدايت شوم ، اين مرد سخنهايى به هم راست كرد و مردم هم به سوى او شتافتند ، شما چه فرمان مىدهيد ؟ امام ابو عبد اللّه عليه السّلام فرمود : از نافرمانى خداوند بپرهيزيد ، و مادام كه زمين و آسمان در آرامش است شما هم آرام باشيد . راوى مىگويد : عبد اللّه بن بكير مىگفت : اگر عبيد بن زراره در نقل خود صادق باشد لازم مىآيد كه ديگر خروج و قيام قائمى نباشد .
امام ابو الحسن الرّضا عليه السّلام فرمود : حديث به همان گونه كه عبيد روايت كرده صحيح مىباشد ، ولى تأويل عبد اللّه بن بكير نادرست است ، زيرا مقصود ابا عبد اللّه عليه السّلام در اين كه فرموده مادام كه آسمان آرام است يعنى تا صيحه آسمانى به نام امام قائم عليه السّلام شنيده نشده و منظور از آرامى زمين تا فرارسيدن خسف و فرورفتن سپاهيان ( سفيانى ) در درون آن
الامام الرضا ( ع ) تاريخ و دراسة ( تحليلى از زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 266
مساهمون: محمدجواد فضل الله
ص٢٦٦